18.12.06

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ και ΔΗΜΑΡΧΩΝ «Εργα και Ημέραι»
ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΕΓΕΑΣ
Το Τέρας.
Περί μεταθέσεως της πρωτευούσης του δήμου Τεγέας.(ΦΕΚ. 77/31-3-1900 Τ. Α).
---------------------------
Θεομεσάνοιχτα είχαμε όλοι εμείς, δάσκαλοι και καθηγητές, για τους πολιτικούς θεσμούς και το πώς λειτουργούσαν. Πόσο περισσότερο οι Κοινοτάρχες. Κοινοτ.. Σύμβουλοι και απλοί πολίτες, που τους ζητούσαμε να ψηφίσουν τη δημιουργία του Δήμου Τεγέας από το 1986. Ή και τώρα, που ζητάμε «μια χεσιά τόπο», μια γωνιά Γραφείου για την «ΑΡΕΘΟΥΣΑ».Και όμως, ο ΔΗΜΟΣ είναι υπεύθυνος (μόνο στα χαρτιά;) για την προστασία του Φυσικού και Πολιτιστικού περιβάλλοντος. Και μεις «Εθελοντές» στην «Ολυμπιάδα του Τίποτα».
Για να βγει το Διάταγμα που προαναφέραμε και ακολουθεί, χρειάστηκε μια ολόκληρη περιπέτεια. Και η απόφαση έφτανε σαν ευχή στην Κυβέρνηση. Με συνημμένες τρεις αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων και μία του Επαρχιακού Συμβουλίου. Με πίνακα των χωριών της Τεγέας, τον πληθυσμό καθενός και την απόσταση σε ώρες και λεπτά (ποδαρόδρομου) από την παλιά και νέα έδρα του Δήμου. Ακόμα και οι υποδομές που υπήρχαν.
Αναφέρουμε χαρακτηριστικά πως οι πρωτοσχηματισμένοι στη Μαντινεία Δήμοι μέσα σε πέντε χρόνια (1836-1941) περιορίστηκαν αριθμητικά στους μισούς. Γιατί οι Δήμοι έπρεπε να είναι βιώσιμοι. Σε τι βαθμό σήμερα ο πολίτης γνωρίζει πως ο Δήμος είναι ένας δυναμικός εξελισσόμενος θεσμός: Και πως πρέπει να είναι έτοιμος και για κάποιες αλλαγές, αν οι ανάγκες το απαιτήσουν.
Και για την Τεγέα ρωτάμε και σήμερα: Εχουμε Δημοτικό Συμβούλιο ή «Τέρας», Δήμαρχο ή «Περούκα», δηλαδή Κοινοτάρχη που φοράει την περούκα του Δημάρχου και την τραγιάσκα του μικροπωλητή, του μικροπολίτη μικροπολιτικού. Δεν έφτανε που στην Τεγέα γνωρίσαμε τα χάλια μιας κυριολεκτικά χαμένης τετραετίας, της τετραετίας των «Χαμένων Δημάρχων». Έρχεται και ο τωρινός Δήμαρχος αφού διακήρυξε περήφανα πως παρέλαβε «καμένη γη» που κάπνιζε ακόμη, κάθεται ακόμα σε πυροσβεστήρα σημειώνοντας ΝΑΙ τούτο, ΝΑΙ εκείνο, Ναι το άλλο, ΝΑΙ εδώ, ΝΑΙ εκεί. Και το άθροισμα ένα ΤΕΡΑΣ. Πέντε ΝΑΙ κάνουν απλά ένα ΟΧΙ.
Υπάρχουν αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου που λειτούργησαν σε προλογικό επίπεδο, στη σφαίρα του παραλόγου. Και γεννάται το ερώτημα (που είναι ερώτημα και για άλλους Δήμους): Δημιούργησε το Δημοτικό Συμβούλιο Τεγέας «Δημοτική» συνείδηση; Εκπαίδευσε δημότες- πολίτες; Δικαιολογείται να ακούγεται η φράση «Τι θες εσύ στο δικό μας χωριό;»
Η Τεγέα που σε όλα πρωτοτυπεί, έβγαλε λένε και μια καινούργια ράτσα τεράτων, τους «ΜΑΝΤΡΑΧΑΛΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ». Τρεις Δημοτικοί Σύμβουλοι που μπήκανε κανονικά (από πόρτα) στο Μαντρί του Δημάρχου, πηδήξανε βιαστικά τη μάντρα. Τρεις «Μαντράχαλοι», που λέει και ο λαός. Και από πίσω «Δήμαρχος Μαντράχαλος» που έγινε από τη βιασύνη του να τους πιάσει και από τη μάντρα που «χάλασε» στις Ρίζες. Και τον κυνηγάγανε οι «Θηροφύλακες» για παράνομο κυνήγι.
Τέσσερις «μαντράχαλοι» είναι σαν το τέθριππο στην πίσω όψη του νομίσματος της «ΑΡΕΘΟΥΣΑΣ». Με γυναίκα ηνίοχο που μπορεί να συμβολίζει και την Τεγέα. Από τότε που κυκλοφόρησε το νόμισμα η ηνίοχος είναι ακίνητη, σαν την ΤΕΓΕΑ του Δημάρχου, και την απόφαση που παίρνει και δεν παίρνει.
Το «τέθριππο» όμως του Δήμου Τεγέας, δεν έχει σχέση με άλλα «Δημοτικά Ιπποδρόμια». Είναι ένα τέθριππο ΤΕΡΑΣ. Αλλά στην Τεγέα έχει προϊστορία, όχι σαν το «Τέρας του Λοχ Νες» της Σκωτίας. Σε μας είναι «Τεγ-Νες», και «Τεχ-Νες», ανάλογα με τα τεχνάσματα του Δημοτικού Συμβουλίου και των «Μαντράχαλων». Και ιδού οι αποδείξεις από την αληθινή «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΓΕΑΣ».
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α΄ , ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
Λαβόντες υπ’ όψιν τα άρθρα 8 του περί δήμων νόμου και του από 7 Μαρτίου νόμου ΑΛΙΣΤ΄ Περί τροποποιήσεως διατάξεων του προειρημένου, και τας από 9 Νοεμβρίου 1896 υπ’ αριθ. 13 και από 20 Νοεμβρίου 1899 υπ’ αριθ. 5 γνωμοδοτήσεις του δημοτικού συμβουλίου Τεγέας και την από 18 Μαρτίου 1897 υπ’ αριθ. 2 ομοίαν του επαρχιακού συμβουλίου Μαντινείας, προτάσει του Ημετέρου επί των Εσωτερικών Υπουργού, μετατίθεμεν την πρωτεύουσαν του δήμου τούτου από του χωρίου Πιαλί εις το χωρίον Αχούρια.
Ο αυτός Υπουργός δημοσιεύσει και εκτελέσει το παρόν διάταγμα.
Εν Αθήναις τη 26 Μαρτίου 1900
ΓΕΩΡΓΙΟΣ
Ο Υπουργός των Εσωτερικών
Ι. Ν. ΘΕΟΤΟΚΗΣ
Αριθ. 13 : ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΕΓΕΑΣ.
Συγκείμενον εξ απάντων των μελών αυτού.
Συνήλθε σήμερον την τρίτην του μηνός Νοεμβρίου 1896 έτους ημέραν Κυριακήν και ώραν 10 π.μ. συνεπεία της υπ’ αριθ. 558 εγγράφου προσκλήσεως του προέδρου Σπυρ. Μπισμπίκη και του από 30 8/βρίου ε. έ. πρακτικού αναβολής της ορισθείσης τότε συνεδριάσεως, δι’ ού ορίσθη η σημερινή συνεδρίασις επί παρουσία του δημάρχου Τεγέας Χρ. Χριστοπούλου, όστις υπέβαλεν ημίν προς ψήφισιν τον προϋπολογισμόν του δήμου διά το έτος 1897, τον απολογισμόν της διαχειρίσεως του έτους 1895 την πρότασιν δύο δημοδιδασκάλων διά τας κενάς θέσεις των δημοτικών σχολείων Κερασίτζας και Μαγούλας κ.λ.π. και επεξεργασθέντες ταύτα πάντα απεφάνθημεν συνταχθεισών των υπ’ αριθ. 10 περί του απολογισμού, 11 περί του προϋπολογισμού, 12 περί διορισμού και μεταθέσεως δημοδιδασκάλων πράξεων σημερινής ημερομηνίας,
περί ώραν 11 π.μ. ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου υπέβαλεν πρότασιν μεταφοράς της πρωτευούσης του δήμου Τεγέας εκ του χωρίου ΠΙΑΛΙ εις το χωρίον ΑΧΟΥΡΙΑ.
και υποστήριξε την πρότασίν του ταύτην λόγω του ότι το χωρίον Αχούρια είναι το κεντρικότερον και υπό πληθυσμόν μεγαλύτερον και υγιέστερον και εις αυτό τούτο το χωρίον ανήκει να έχει την έδραν του ο δήμος Τεγέας., διότι από της συστάσεως του περί δημαιρεσιών νόμου μέχρι του 1880 έτους,(σ.σ. δεν ακριβολογούν, διότι η μετάθεση έγινε με το Β.Δ. 29-11-1873, ΦΕΚ.60/24-12-1873) η Τεγέα είχε έδραν το χωρίον Αχούρια προσέτι δε ήδρευον και ειρηνοδικείον και υποθηκοφυλακείον, αλλ’ έκτοτε διά λόγους πολιτικούς και διότι ο εκλεχθείς τότε δήμαρχος Αναστ. Βούτσης ήτο κάτοικος του χωρίου Πιαλί κατόρθωσε διά της ισχυούσης τότε πολιτικής και μετεφέρθη η πρωτεύουσα του δήμου Τεγέας εκ του χωρίου Αχούρια εις το χωρίον Πιαλί, ένθα μέχρι σήμερον διατηρείται, και εζήτησε ίνα υπερψηφίσωμεν της προτάσεως ταύτης
Ο δε δήμαρχος Τεγέας εις το άκουσμα της προτάσεως εξηγριώθη εναντίον του προέδρου, υβρίσας μάλιστα αυτόν διά της λέξεως ΤΕΡΑΣ και διέταξε τους ακολουθούντας τας γνώμας του δημοτικούς Ν. Κοτσιαρίδην, Αθαν. Καστραντάν, Αλέξ. Αλεξόπουλον, Χρίστον Πετράκον και Χρίστον Πατέραν ίνα αρνηθώσιν την υπογραφήν της παρούσης πράξεως και να μη εκφέρωσιν επ’ αυτής την γνώμην των, οι δε λοιποί επτά σύμβουλοι ήτοι ο πρόεδρος Σπυρ. Μπισμπίκης, Φίλιππος Καραγιάννης, Χρ. Μπούρης, Πέτρος Γιαννόπουλος, Ιωάννης Μουρόνης, Χρ. Παπακωνσταντίνου και Δημ. Παναγόπουλος αποδεχόμενοι την πρότασιν του προέδρου ως στηριζομένην εις τον νόμον και το δίκαιον.
Αποφαινόμεθα
1) Να μεταφερθεί η έδρα της πρωτευούσης του δήμου Τεγέας εκ του χωρίου Πιαλί εις το χωρίον Αχούρια.
2) Επίσης να μεταφερθώσι αμφότερα τα εκλογικά τμήματα του δήμου Τεγέας εκ του χωρίου Πιαλί εις το χωρίον Αχούρια και ως καταστήματα ψηφοφορίας να ορισθώσιν του μεν Α΄ τμήματος το δημοτικόν σχολείον Αχουρίων, του δε Β΄ ο ιερός ναός του Αγίου Δημητρίου, αμφότερα έχουσι χώρον και κατάλληλα εισί απέχοντα αλλήλων περί τα 70 μέτρα, έχουσι πλατείας άνω των 3 χιλιάδων μέτρων έκαστον, ενώ τα υπάρχοντα καταστήματα ψηφοφορίας εν Πιαλί μήτε χώρον έχουσι μήτε πλατείας και κατά την ημέραν της εκλογής πάντοτε συμβαίνουν ατοπήματα και νοθείαι της εκλογής.
Εφ’ ω συνετάχθη η παρούσα πράξις επί παρουσία του δημάρχου Τεγέας, ήτις αναγνωσθείσα και βεβαιωθείσα υπογράφεται παρ’ ημών των λοιπών συμβούλων, ήτοι των Ν. Κοτσιαρίδου, Αθ. Καστραντά, Χρ. Πατέρα, Αλεξ. Αλεξοπούλου και Χρ. Πετράκου αρνηθέντων να υπογράψωσι προσκληθέντες, επίσης ηρνήθη και ο δήμαρχος Τεγέας Χρ. Χρηστόπουλος.
Ο πρόεδρος: Σπυρ. Π. Μπισμπίκης Τα μέλη: Δ. Παναγόπουλος Πέτρος Γιαννακόπουλος, Χρ. Γ. Μπούρης, Φίλιππος Γ. Καραγιάννης, Ι. Γ. Μουρόνης, Χρ. Παπακωνσταντίνου.
Όπως βλέπουμε οι Τεγεάτες φαίνεται πως ήταν ανέκαθεν επιρρεπείς ή κοινώς «για τα πανηγύρια». Σαν το Δήμαρχο Τεγέας. Δυο χρόνια του ζητάμε να στήσει σε μια άκρη ενός Γραφείου το Γραμματοκιβώτιο του Συνέσμου Φυσικού και Πολιτιστικού Περιβάλλοντος «Η ΑΡΕΘΟΥΣΑ», και αυτός κοιτάζει το Τέθριππο του Δήμου και σκέφτεται: Θα πέσει: Δε θα πέσει ο «ΗΝΙΟΧΟΣ»; Και μεις επαναλαμβάνουμε μηχανικά: Θα πέσει; Δε θα πέσει; Και αν πέσει ποιος θα μαζέψει τις πέτρες της μάντρας. Οι «ΜΑΝΤΡΆΧΑΛΟΙ» δεν είναι για τέτοια, αλλά για «τέτοια»
Βλέπετε τερατούργημα τα είδαν και οι εν Αθήναις πριν από 113 χρόνια, γιατί εκτός από αυτή την απόφαση «τέρας», δημοσιεύονται στο ΦΕΚ και όσα μνημονεύονται ώστε το Β.Δ. να ακολουθείται από ουρά που θυμίζει το γνωστό τέρας, τη Χίμαιρα (μπροστά λιοντάρι, στη μέση αγρίμι και στην ουρά φίδι).
Με τι μοιάζει το Δημοτικό Συμβούλιο Τεγέας, ας το βρουν μόνοι τους οι κ.κ. Δημοτικοί Σύμβουλοι. Δεν είναι δα και θέμα Μαθηματικών των Πανελληνίων Εξετάσεων.
Περιμένουμε και τρέχουμε σαν τη νύφη «ΑΡΕΘΟΥΣΑ».Που πήρε των ομματιών της, όχι γαιτί την ερωτεύθηκε ο ΑΛΦΕΙΟΣ, αλλά γιατί πήγε να την «πηδήξει». Οι νύφη ήταν παρθένα. Δεν είναι σαν την Τεγέα και σαν την. . . Την Εξουσία, να πούμε. Και σαν . . .(χώστε μόνοι σας ό,τι θέλετε. Ακόμα την ΑΠΟΓΡΑΦΗ της Ν.Δ.. Και εκεί γίνεται της π. . . .ς . . γίνεται)..
Πως μεταφέρουν την «έδρα» τους οι σηνερινοί Υπουργοί και Δήμαρχοι; Σύντομα και από καθ-έδρας. Αλλάζοντας κάθισμα!
Κύριε Δήμαρχε! Να υποβάλω το αίτημα στο Δήμαρχο Συρακουσών; Μήπως θα είχε καλύτερη τύχη!
Για την «ΑΡΕΘΟΥΣΑ»
Π. Δαλαμάγκας, Τεγεάτης.
ΔΗΜΟΣ ΤΕΓΕΑΤΩΝ

ΔΗΜΟΣ ΤΕΓΕΑΤΩΝ,
Η μόνη και τελευταία ελπίδα της Τεγέας.
Για,
Οικονομική ανάπτυξη,
Κοινωνική ευημερία,
Εκπαιδευτική αναβάθμιση,
Πολιτισμική αναγέννηση,
Αθλητική παρουσία.
Για,
Να ξαναγίνει η Τεγέα η πρώτη πόλη της Αρκαδίας.
Για,
Να ακουστεί και πάλι η φωνή των Τεγεατών σ’ όλο τον κόσμο.
ΔΗΜΟΣ ΤΕΓΕΑΤΩΝ.
Για,
Την Τεγέα,
Την Αρκαδία,
Την Ελλάδα.
Για τους Τεγεάτες όλου του κόσμου.
ΔΗΜΟΣ ΤΕΓΕΑΤΩΝ,
Τώρα,
Δεν υπάρχουν πια παρατάξεις.
Υπάρχει
Το Μεγάλο Όραμα
Και
Είκοσι χιλιάδες μάτια
Στραμμένα
Με πόνο και αγάπη
Στον τόπο που τους γέννησε,
Την Ιερή Γη της Τεγέας.
Ο μόνος δρόμος,
Για
Να ξαναγυρίσουν τα παιδιά μας στον τόπο τους.
Για
Να μιλάνε με περηφάνια τα εγγόνια για το σπίτι του παππού τους.
Για
Να ξανασμίξουμε όλοι μαζί
Σαν
Έλληνες Αρκάδες Τεγεάτες
Σαν άνθρωποι.
ΔΗΜΟΣ ΤΕΓΕΑΤΩΝ.
Για
να γίνουμε νοικοκυραίοι στον τόπο μας.
H
Mόνη και τελευταία ελπίδα
της ΤΕΓΕΑΣ.

(ΤΕΓΕΑ, 17 Αυγούστου 1986.)
Δεν είμαστε μαθητές σημαίνει...
------------------
Δεν είμαστε μαθητές σημαίνει...
απομακρυνόμαστε απ’ τη γνώση,
τη γνώση και τις φιλότιμες προσπάθειες του καθηγητή.

Σημαίνει αποξεχνάμε τις αρχές,
αυτές που είναι στοιχειώδεις για τη συμπεριφορά μας.
Κλειδαμπαρώνουμε τη μόρφωση
πίσω απ’ τα ψηλά, όμορφα κάγκελα της αποξένωσης.

Σημαίνει υψώνουμε ξύλινα τείχη γύρω απ’ τους εαυτούς μας
πιστεύοντας πως θα κυριαρχήσουμε χωρίς μόρφωση.

Σημαίνει είμαστε τρωτοί απ’ τις ριπές των εχθρών μας
και αφήνουμε την τύχη μας στη μοίρα.

Ξένοι, άδειοι απ’ τα εφόδια της γνώσης και της μάθησης
ευάλωτοι στο φύσημα του ανέμου.

Χαμένοι μες τα ψεύτικα μεγαλεία,
που μας προσφέρει η απανθρωπιά.
(Νεοελληνική Λογοτεχνία, Α΄ Λυκείου, 1996-97).
Δελτίο Καιρού

Φόρεσε
Τα τρύπια παπούτσια της Άνοιξης
Και τρέξε να με βρεις
Στη φωτιά του καλοκαιριού.

Όπως τότε,
Που μας έπνιγαν τα αισθήματα
Και κρύβαμε την καρδιά μας.

Τώρα ταξιδεύεις
σε πελάγη άγνωστα.
Όμως το σκαρί σου
Δεν είναι πια
Για μεγάλες τρικυμίες.

Γι’ αυτό πρόσεχε
Στο φως του φεγγαριού
Να διαβάζεις προσεχτικά
Κάθε βράδυ
Το «Δελτίο Καιρού».

Και προπαντός
Την αναγγελία θυέλλης
Την ίδια πάντα ώρα:
Σ’ αγαπώ.

(Τεγέα, 6 Σεπτεμβρίου 1994).
ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ


Με φύτεψε η μωρία

ενός παρανοϊκού Δικτάτορα.

Με παράχωσε η ευφυΐα

ενός ευγενή Δημοκράτη.

Σαπίζω κάθε μέρα

μέσα στην άγνοια της ανθρώπινης ερημίας.

Το μόνο που ξέρω είναι πως

δε θα φυτρώσω ποτέ.

Υπογραφή: Ιρακινός Στρατιώτης.


(Σημείωση: Αυτό είναι κατάλληλο μόνο για μεγάλους).


(Για την αντιγραφή: Παναγιώτης Δαλαμάγκας).
Η Γεννήτωρ Πόλις. Στο Γεννήτορα της Δημοκρατίας.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
---------------------------------
Δεν είναι αρκετό να στήνεις ένα τιμητικό μνημείο, όπως είναι η προτομή του μεγάλου Αρκάδα Πολιτικού, που βρίσκεται στον περίβολο του Κήπου του Δικαστικού Μεγάρου Τριπόλεως. Εργο πνοής, μεταξύ των πολλών που άφησε ο Δήμαρχος Τάσος Σεχιώτης στην πόλη μας. Που είναι χαρακτηριστικά της δημιουργικής του πορείας στην Τρίπολη με την οποία είχε τόσο ταυτιστεί. Ο Σεχιώτης της Τρίπολης και η Τρίπολη του Σεχιώτη.
Μια μαρμάρινη προτομή πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά της άμεσης επικοινωνίας με το θεατή. Και να του δίνει, σύμφωνα και με τις αρχές οικονομίας της γλώσσας, την ταυτότητα του εικονιζόμενου και τιμώμενου προσώπου.
Όνομα και τόπος γέννησης είναι μια απλή εξωτερική περιγραφή. Δε δίνουν και δεν μπορούν να δώσουν τα ποιοτικά χαρακτηριστρικά του εικονιζόμενου, που αποτελούν την ουσία της ιστορικής του ύπαρξης. Η ουσία της ιστορίας είναι το «ΓΙΑΤΙ».
Με αυτό τον τρόπο, χαράσσοντας το σχόλιο που προτάσσουμε στο σημείωμά μας, το μνημείο περνάει στο χώρο της ιστορίας, του ιστορικού γίγνεσθαι.Με το διπλό αυτό χαρακτηρισμό και αιτιολόγηση. Γιατί, είναι: Η Πόλη που τον γέννησε. Και είναι τιμητική προσφορά σ’ αυτόν. Γιατί είναι: Ο Πατέρας της Δημοκρατίας.
Και με την ευκαιρία αυτή προσθέτουμε την πρόσκληση των Λεβιδιωτών:
«Ο Σύλλογος Λεβιδιωτών Αττικής «Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ» τελεί επιμνημόσυνη δέηση στον τάφο του Αλέξάνδρου Παπαναστασίου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, την Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2004, ώρα 11.30 π.μ.. Καλείσθε να τιμήσετε με την παρουσία σας την εκδήλωση. ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ».
Το σημείωμα αυτό και η πρόταση είχαν ωριμάσει από καιρό. Τη γράφω σήμερα σαν προσωπικό χρέος και μνημόσυνο. Ελπίζω ο κ. Σωτηρόπουλος, με την ιδιότητα του Δημάρχου, να βάλει έναν απλό τεχνίτη να χαράξει τα λίγα αυτά γράμματα. Είναι ένα αναγκαίο συμπλήρωμα του μνημείου.
Βλέποντας όμως τα πράγματα από τη σκοπιά της Μεγάλης Πόλης αντιλαμβανόμαστε πως χρειάζεται κάτι περισσότερο. Μια απλή προτομή, για το δεύτερο σημαντικό πρόσωπο της Τρίπολης ( η πρωτιά ανήκει στον Κολοκοτρώνη) φαντάζει μικρή για το μέγεθος του Α. Παπαναστασίου. Το σπίτι που γεννήθηκε (βρισκόταν στην οδό ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε΄ , απέναντι από το Επισκοπείο), «εξαφανίστηκε» στη διάρκεια της Πρώτης Δημαρχίας Δ. Σωτηρόπουλου. Η πολυκατοικία που οικοδομήθηκε στη θέση του κατεδαφισμένου σπιτιού, παραμένει ένα «ΒΩΒΟ ΜΝΗΜΕΙΟ». Σιωπής, Ενοχής και Αγνοιας!
Χρέος της Δημοτικής Αρχής είναι να μελετήσει τα δύο συγκεκριμένα σημεία μνήμης του Α. Παπαναστασίου, του σπιτιού που γεννήθηκε ο ίδιος και του χώρου που φιλοξενεί την προτομή του. Και να τα αναδείξει όπως ταιριάζει στην Πόλη και τον Ανδρα.
Παναγιώτης Φ. Δαλαμάγκας
Α τ ύ χ η μ α.
----------------------------
Π
ροσοχή στις αντιδράσεις.
Τα διαλύματα, τους ηλεκτρολύτες.
Και το νερό απόλυτα καθαρό.

Και γέμισε το εξώφυλλο
κόκκινα και κίτρινα τριαντάφυλλα.
Υδρογόνο, δύο. Οξυγόνο, ένα.
Δ
ύο και ένα κάνουν ένα.
΄Ενα άδειο μπουκάλι κόκα-κόλα,
που γέμισε με ταπωμένα
τα φύλλα του τελευταίου μαθήματος.

Κ
αι έγινε το κακό,
όταν ήλθε η διψασμένη
και πάντα απρόσεχτη Μαρία.
΄Ολη μέρα την τρέχαμε στα νοσοκομεία.
Κ
αι τώρα,
τόλμα πάλι να ξαναπείς
πόσο όμορφα μιλάει ο κ. Καθηγητής
και πως είμαστε όλοι ανεξαιρέτως
Ερασταί της Χημείας.


Αθήνα,5/11/1994

(Για την Ιστορία).
TEΓΕΑ ’97

Εδώ,
οι μικροί μικραίνουν.
Οι τιποτένιοι
ξεπερνούν το τίποτα.
Λες,
και η Θεοτόκος γέννησε το Χριστό,
και μίσεψε.
Και η λάσπη βρώμικη
αιώνες ώδινε
και γέννησε το διάβολο.
------------
Αποχαιρετισμός.

Δε μετρώ τίποτα.
Μόνο τις στιγμές που μου λείπεις.
Κι αυτό το αμήχανο βλέμμα σου.

Όλα έγιναν τόσο βιαστικά.





Ευχολόγιο

Αυτή η κόλαση της ψυχής
Είναι ο Παράδεισος των διαβόλων.

Ευλογημένε!




Εξομολογήσεις

Τον έβλεπα που στράβωνε
Στις σκάλες του Σχολείου.
Και ομολόγησα συντετριμμένος.

Αυτός,
Ήταν γεννημένος για Διευθυντής!
ΔΙΠΛΟ ΣΟΝΕΤΟ
Εμπρός κι Εμείς
---------------
Πάνω απ’ την Πίνδο και πάλι
Της Τιμής οι καινούργιοι φρουροί
Απαντάμε εμείς σαν μεγάλοι
Στων εχθρών τη δειλή προσταγή.

Ξανανθίζουν της δάφνης οι κλώνοι
Και φουντώνουν παντού οι μυρτιές
Μία σκέψη το νου γιγαντώνει
Να στεφθούμε κι εμείς νικητές.

Εμπρός. Εμπρός η νεότης
Της παλιάς μας της δόξας της πρώτης
Ας γενούμε, εμπρός, ουραγοί.

Την ασπίδα, Σπαρτιάτισσες μάνες,
Κι ας ηχήσουν καινούργιοι παιάνες
Με τον ήχο τους σ’ όλη τη γη.

Μιας Παλιάς Διαθήκης εμείς κληρονόμοι
Σε καινούργιο ναό για προσκύνημα πάμε
Με το βήμα αργό, που της φύσης οι νόμοι
Στης καρδιάς μας το σθένος μπροστά δε χωράνε.

Της παλιάς Σαλαμίνας διαλάμπει η δόξα
Και μιας νέας ηχούν απ’ το «Ίτε….» οι βράχοι
Απ’ την πρώτη σημαία να μείνει μια λόξα
Να την κάμει βωμό η γενιά όπου θα ’ρθει.

Εμπρός. Εμπρός η νεότης
Της παλιάς μας της δόξας της πρώτης
Ας γενούμε, εμπρός, ουραγοί.

Την ασπίδα, Σπαρτιάτισσες μάνες,
Κι ας ηχήσουν καινούργιοι παιάνες
Με τον ήχο τους σ’ όλη τη γη.

(Παιδαγωγική Ακαδημία Τρίπολης, 1952)
Απορίας άξιον
----------------------
Δεν είναι που σταδιοδρόμησα
Αντί της Αλτεως
Στους τέσσερις τοίχους
Ενός πανάθλιου σχολείου.

Ούτε ακόμα είναι
Ότι τελικώς απολήψομαι
Αντί Κοτίνου
Πιστοποιητικόν Τελευτής.
Στέφανος εξ ακανθών.
Ετελεύτησεν ευδοκίμως. . . .
Ούτε που μου έλειψε ο Ιμερος Ζωής.

Γιατί,
Ο μεγάλος μου καημός
Κι αυτό που με παραζώνει
Και καίει τα σπλάχνα μου
Νύχτα και μέρα
Είναι που δεν μπόρεσα να μάθω
Αν τελικά ο Αρης κάπου
Στο δακτυλικό εξάμετρο του Ομήρου
Καταγλώτισε την Αφροδίτη.

Και δυστυχώς,
Όπως πήγαν τα πράγματα,
Δε θα το μάθω ποτέ.
(Ευθυμιοπούλου, 12-4-1995)
Για την αντιγραφή.
Παναγιώτης Δαλαμάγκας.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.
Π.Ψυχικό,16 Οκτωβρίου 1995.

28η Οκτωβρίου.
Με γέννησε πρόωρα
η λάσπη και το χιόνι.
Μεγάλωσα χωρίς θερμοκοιτίδα,
μέσα στην παγωμένη μήτρα
μιας Ηπειρώτισσας μάνας.
Ο ουρανός της δόξας είναι φτιαγμένος για άλλους.
Εγώ, θα κουβαλάω πάντα
το δικό μου βαρύ φορτίο.
Το πολύ πολύ να φτάσω
στις βουνοκορφές της Πίνδου.
Γιατί, είμαι το παιδί της στέρησης.
Είμαι το παιδί που θα ζήσει.

2. Λευκό χαρτί.
Πορευτήκαμε στο Μέτωπο
φορτωμένοι στους ώμους μας
το χρέος μιας ολόκληρης φυλής.
Τη μέρα του γυρισμού
κρατούσαμε στη χούφτα μας
ένα μικρό συμβόλαιο.
Κάποιοι άγνωστοι νέοι
μια παγερή νύχτα του Νοέμβρη
έβαλαν δυσανάγνωστη υπογραφή.
Το μελάνι ξεθώριασε.
΄Ένα λευκό χαρτί
περιμένει τη δική σας υπογραφή.
Με τα δικά σας χέρια.
Ε υ κ ρ ι ν ή. Ε υ α ν ά γ ν ω σ τ η.

(Παναγιώτης Φ. Δαλαμάγκας )
’σαι καλά.

(Δαλαμάγκας)
Ευχαριστούμε τον κ. Νομάρχη για τα καλά του λόγια. Τον ευχαριστούμε για την συνεργασία. Μαζί του φτάσαμε, κατά κάποιον τρόπο, στην κορυφή του Βορείου Όρους. Απομένουν μια συνέχεια της ενίσχυσης. Ήδη κάποιοι άλλοι φορείς διέθεσαν 4-5 εκατομμύρια χρημάτων και έργου. Θα διαθέσει έργο και η Νομαρχία, όχι να φτάσουμε τόσο στην κορυφή, όσο 500 μ. πριν όπου υπάρχει ένα φυσικό Αρκαδικό Θέατρο. Εμείς οργανώνομε, φυσικά με όλους τους άλλους φορείς, τα επόμενα «ΑΡΚΑΔΙΚΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑ».Με επίκεντρο το Βόρειο Όρος και το Αρχαιολογικό Πάρκο Τεγέας. Όπου και εδώ γίνονται εργασίες, χάρις στη συνεργασία του Τεγεατικού Συνδέσμου. Συνεχίζεται η αποκάλυψη του Αρχαίου Θεάτρου, του αναλήμματος, και η διαμόρφωση κάποιων δρόμων. Και πρέπει να πούμε ότι έχουμε μια αγαστή συνεργασία στο σημείο αυτό. Ιδέες και προτάσεις έχουμε εμείς. Χρειαζόμαστε τη συνδρομή κάποιες φορές, σ’ ένα μέρος όπου χρειάζεται η συλλογική συνεργασία.
Το πρώτο παιδί του Καποδίστρια είναι ο Δήμαρχος Τεγέας. Θα χαιρετήσει λοιπόν για πρώτη φορά τα «ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ» σαν οικοδεσπότης αυτού του χώρου. Δεν ήταν συνδιοργανωτής. Γιατί αυτή τη στιγμή ξέρουμε ότι πρέπει να είναι οργανωτής του Δήμου, με όλα τα προβλήματα που έχει κανείς στα πρώτα του βήματα. Τον συγχαίρομε για την εκλογή του και χαιρόμαστε και πάλι για την παρουσία του εδώ. Ο κ. Δήμαρχος.

( Ο Δήμαρχος Τεγέας)
Αιδεσιμότατοι,
Κύριοι Βουλευτές και Πολιτευτές του Νομού Αρκαδίας,
Κύριε Πρόεδρε του Τεγεατικού Συνδέσμου,
Κύριε Νομάρχα, Κύριε Διοικητά.
Κυρίες και Κύριοι.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Προεδρείο του Συνδέσμου των Επιστημόνων Τεγέας για την τιμή που μου κάνει να με προσκαλέσει σήμερα στη σεπτή αυτή τελετή. Τους συγχαίρω για το έργο που επιτελούν και τους υπόσχομαι ότι η βοήθεια του Δήμου θα είναι απεριόριστη.
Όσο για το Δήμο δε θα σας πω πολλά, γιατί ο Δήμος έχει ηλικία μόνον ενός μηνός. Και τα νήπια δε μιλούν. Αλλά χρειάζονται τη βοήθεια, τη φροντίδα, την κατανόηση των ενηλίκων για να ανδρωθούν. Ευχαριστώ.

(Δαλαμάγκας)
Θα χαρούμε το πρώτο μνημείο στη Δημαρχία του να είναι αυτή η θυσία των Τεγεατών στις Πλαταιές. Δεμένο με το πνεύμα της θυσίας των Αρκάδων, όπως το τόνιζαν στο Αρκαδικό Ιδεώδες οι αρχαίοι. «Αυτόκλητοι θάνατον ελόντες», μόνοι τους πήγαν να θυσιαστούν. Και για τους πολιτικούς πολλές φορές η πολιτική είναι θυσία.
Μετά τον οικοδεσπότη του Δήμου, του Μητροπολιτικού Δήμου, υπάρχει ο συνδιοργανωτής και οικοδεσπότης αυτού του χώρου, ο Τεγεατικός Σύνδεσμος. Σαν εκπρόσωπος των 1500 μελών, όχι μόνο του Διοικητικού Συμβουλίου, ο παριστάμενος Πρόεδρος κ. Αγγελάκος έχει σειρά να μας χαιρετήσει.
(Αγγελάκος)
Αιδεσιμότατοι,
Κύριοι Βουλευτές,
Κύριε Νομάρχα,
Κύριοι Δήμαρχοι,
Κύριε Υποδιοικητά της 91ης ΣΔΙ,
Κύριοι Νομαρχιακοί και Δημοτικοί Σύμβουλοι,
Αγαπητοί Συμπατριώτες.
Με πολλή χαρά ο Τεγεατικός Σύνδεσμος δέχτηκε την πρόσκληση του Συνδέσμου Επιστημόνων Τεγέας να είναι συνοργανωτής στη σημερινή ωραία εκδήλωση. Το περασμένο Σάββατο ο Τεγεατικός Σύνδεσμος στην έδρα του τίμησε τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ και τίμησε τους Νέους Τεγεάτες Επιστήμονες. Σήμερα γιορτάζοντας τα ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ δε θα ήθελα να πω τίποτα παραπάνω από τη διακήρυξη του Τεγεατικού Συνδέσμου που ακούσατε προ ολίγου. Συνεχιστές αυτών των μεγάλων ιδρυτών του Τεγεατικού Συνδέσμου καταβάλλομε κάθε προσπάθεια το έργο τους να το συνεχίσουμε με μια πορεία πάντοτε ανοδική. Απλώς η Διοίκηση του Τεγεατικού Συνδέσμου, η σημερινή, δίνει μια υπόσχεση στους εδώ Τεγεάτες, ότι πάντα βρίσκεται στο πλευρό όλων των φορέων εκείνων που σκοπό έχουν την πρόοδο και την άνοδο της γενέτειράς μας. Το σύνθημά μας:
Αγάπη στη Γενέτειρα, προσφορά στον Τεγεάτη υπάρχει και θα υπάρχει. Με αυτή την υπόσχεση χαιρετίζω εκ μέρους της Διοικήσεως και το Σύνδεσμο Επιστημόνων Τεγέας και όλες τις Αρχές που μας τιμούν σήμερα και ιδιαίτερα όλους τους Τεγεάτες. Ευχαριστώ.

(Δαλαμάγκας)
Τα ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ είναι εκδήλωση του ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΕΓΕΑΤΩΝ, των τεσσάρων Δήμων και των τεσσάρων Δημάρχων. Για τον κ. Γιόκαρη δεν θα έπρεπε να λέμε τώρα Δήμαρχος Τεγέας, αλλά Δήμαρχος Αφειδάντων, Γαρεατών και Μανθυρέων.
Ο Δήμος όμως Κορυθίου δε δημιουργεί πρόβλημα. Είναι μονοδιάστατος, απλώς Κορυθίου. Και ο Δήμαρχος είναι παρών, απλός και επαρκής, επαρκέστατος. Ο κ. Δήμαρχος Κορυθίου, ως Τεγεάτης και αυτός, οικοδεσπότης στον Πολιτισμικό Δήμο Τεγεατών, έχει υποχρέωση να μας χαιρετήσει. Ο κ. Δήμαρχος.

( Ο Δήμαρχος Κορυθίου)
Θέλω να εκφράσω τα θερμά συγχαρητήρια στο Σύνδεσμο Επιστημόνων Τεγέας για το σπουδαίο έργο που επιτελεί. Και πραγματικά επιτελεί ένα σπουδαίο έργο για την πνευματική, πολιτιστική και κοινωνική αναβάθμιση της Τεγέας και ευρύτερα της Αρκαδίας. Και αξίζουν συγχαρητήρια. Θα μείνω όμως σε δύο σημεία από αυτά που έλαβαν χώραν μέχρι αυτή τη στιγμή. Η αναφορά του Προέδρου του Συνδέσμου Επιστημόνων Τεγέας στους ιδρυτές του Τεγεατικού Συνδέσμου αποτελεί κατά τη γνώμη μου ένα μνημόσυνο. Είναι μεγάλη αυτή η στιγμή για τους ιδρυτές του Τεγεατικού Συνδέσμου. Τους θυμόμαστε, τους θυμάστε εσείς οι Τεγεάτες. Και έτσι πρέπει. Για να δώσουμε την ευκαιρία και στους νεότερους να ακολουθήσουν τα βήματά τους. Αλλά και σε ένα άλλο σημείο ακόμη.
Άκουσα με προσοχή τον Αντιπρόεδρο του Συλλόγου, του Συνδέσμου Επιστημόνων, ότι κάνουν μία προσπάθεια να βοηθήσουν τους επιστημονικούς φορείς, τους πολιτιστικούς συλλόγους. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια, διότι αυτοί οι πολιτιστικοί σύλλογοι θα βοηθήσουν, όπως και ο Σύνδεσμος Επιστημόνων με την σημερινή του εκδήλωση στη διατήρηση, στη διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Και ιδιαίτερα σήμερα, αγαπητοί φίλοι, που η χώρα μας έχει ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θέλει ιδιαίτερη προσοχή η πολιτιστική μας κληρονομιά. Να μην αλλοιωθούμε.
Θερμά συγχαρητήρια, κύριε Πρόεδρε. Το έργο που κάνετε είναι αξιόλογο και εύχομαι δύναμη και κουράγιο στην προσπάθειά σας. Ευχαριστώ πολύ.

(Δαλαμάγκας)
Κύριε Δήμαρχε, ένα μνημείο για το Δημαρχείο σας. Για να σας θυμίζει τις ρίζες.
Επαινέσαμε πολύ τους πολιτικούς. Παρακαλώ τον κ. Σπυρόπουλο, Ροβέρτο, να έρθει στο βήμα. Να μας δηλώσει την παρουσία του.

( Ροβέρτος Σπυρόπουλος)
Αιδεσιμότατοι,
Κυρίες και κύριοι,
Κύριε Πρόεδρε.
Με ιδιαίτερη χαρά αλλά και με ιδιαίτερη ευθύνη παρευρισκόμαστε και εγώ και οι συνάδελφοί μου σ’ αυτές τις εκδηλώσεις. Και δεν το κάνουμε τυπικά. Υπάρχει ουσιαστική ευθύνη δική μας, γιατί συμβολίζουμε μέσα από την παρουσία μας το σεβασμό στους θεσμούς. Και μάλιστα, για να ακριβολογώ, το σεβασμό στο σημαντικό έργο των θεσμών. Είναι η δεύτερη φορά που έρχομαι σε γνωστική επαφή με την ιδρυτική διακήρυξη του Τεγεατικού Συνδέσμου. Πιστεύω ότι είναι ένα κείμενο προφητικό. Δεν είναι ένα κείμενο απλά εμπνευσμένο, αλλά είναι ένα κείμενο προφητικό. Προφητικό, γιατί ίσως στα 1883 πρόβλεψαν κάποιοι φωτισμένοι άνθρωποι ότι ο Ελληνισμός και η Πατρίδα κάποια στιγμή θα πρέπει μέσα από τους ενεργούς πολίτες να αυτοδιαχειριστούν οι ίδιοι οι πολίτες την ευθύνη της ιστορικής συνέχειας του Έθνους και του Γένους μαζί με την Πολιτεία, την εκάστοτε Πολιτεία.
Και το λέω προφητικό, γιατί σήμερα, καθώς ο κόσμος γίνεται πιο μεγάλος, πιο ευρύς, πιο ελεύθερος, πιο δημοκρατικός. Όμως γίνεται ένας κόσμος που τα γεωγραφικά σύνορα δεν είναι οικονομικά σύνορα. Χωρίς αμφιβολία τα μέσα επικοινωνίας και οι ταχύτητες διάδοσης κάθε μίας πληροφορίας και κάθε ενός πολιτιστικού στοιχείου, δεν απειλούν, αλλά αναμφίβολα επηρεάζουν όλους μας και μάλιστα σε ταχύτητες και σε ρυθμούς που ούτε καν μπορούσαμε να προβλέψουμε. Συγκριτικό μας στοιχείο σαν Έθνος και σαν λαός σ’ αυτόν τον παγκόσμιο ανταγωνισμό των προκλήσεων της πληροφορίας έχομε. Έχομε ένα πλεονέκτημα, γιατί είμαστε ένας λαός που έχει πίσω του αρκετές χιλιάδες χρόνια ιστορία. Ίσως πάνω από δέκα. Ίσως έχομε αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα. Η σημαντική μας ευθύνη, φορείς, πολιτιστικοί φορείς, σύνδεσμοι, να κάνουν σοβαρή δουλειά (και επισημαίνω βέβαια την αναγκαιότητα της σοβαρής δουλειάς), προκειμένου να επικαιροποιούν πάντα και να φέρνουν στην επιφάνεια τα ιστορικά νήματα και να θυμίζουν στις νεώτερες γενιές το σημείο έναρξης, νομίζω είναι η μεγαλύτερη προσφορά που μπορεί να κατοχυρώσει και να εμπεδώσει μια φωτισμένη παρουσία του Έθνους των Ελλήνων σ’ ένα κόσμο που θα είναι πολυπολυτισμικός, θα είναι πολύ ελεύθερος με μεγάλες προκλήσεις αλλά και με αρκετές απειλές. Με αυτή την έννοια και συγχαίρω τους Συνδέσμους και βέβαια ενδεχομένως οι Σύνδεσμοι θα πρέπει να ανακαλύψουν τον νέο τους ρόλο και τη νέα τους αποστολή κάτω από τις νέες εξελίξεις που υπάρχουνε μπροστά μας. Υπ’ αυτήν την έννοια πιστεύω ότι υπάρχει μπροστά μου, μπροστά μας, και πεδίο συνεργασίας και πεδίο ευθύνης και, πιστεύω ιδιαίτερα για τους Συνδέσμους, νέες προκλήσεις και νέες προτεραιότητες δράσης. Σας συγχαίρω.

(Δαλαμάγκας)
Σας προσφέρουμε το «ΤΕΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΗΣ» κ. Σπυρόπουλε, για να θυμάστε τα «ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ 1999». Και εμείς σήμερα αποτυπώνουμε την πολλαπλή παρουσία και συμβολή σας.
Πάμε με τη σειρά. Ο κ. Τατούλης, παλιός φίλος και συνεργάτης. Ο κ. Τατούλης έχει ένα ιδιαίτερο προνόμιο. Είναι ο μόνος βουλευτής για τον οποίο έχω γράψει έναν έμμεσο επαινετικό λόγο. Εκτός βέβαια του Προέδρου της Δημοκρατίας (τότε ΔΗΑΝΑ), που έγραψα με «εντολή» του μαθητή μου, εκδότη των ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΝ ΝΕΩΝ, κ. Καρύδη.
Έγραφα ένα κείμενο για γλωσσική άσκηση-έρευνα. Εκεί είχα υποδηλώσει το «Ψηφίστε Τατούλη», αλλά δε φαινόταν. Έπαιζα με τα απίθανα. Έλεγα,«6ος υποθετικός». Έγραφα: Εν τάξει, ήταν οι υποθετικοί λόγοι τέσσερις, ήρθε το ΠΑΣΟΚ τους κάνει πέντε. Αλλά υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι εντελώς απίθανα. Γι’ αυτά, λέμε, τα εντελώς απίθανα πράγματα χρειαζόμαστε έναν «έκτο υποθετικό». Λέγαμε: Φανταστείτε, να ξυπνήσετε το πρωί και να τρέχουν συνέχεια οι βρύσες το νερό στην Τρίπολη (τότε με τη λειψυδρία είχαν κλείσει οι βρύσες). Η κορύφωση του κειμένου, όμως, ήταν σ’ αυτό: Φανταστείτε, λέω, να κατεβεί ο Κολοκοτρώνης από το άλογό του με το σπαθί και να κυνηγάει το Δημοτικό Συμβούλιο της Τρίπολης για αυτό,.. εκείνο.. Και μετά να θέλει να ξανανέβει στο άλογο. Για ν’ ανέβει στο άλογο χρειάζεται ένας μανδρότοιχος, πεζούλα. Με το σημείωμα ζητούσα την περιβαλλοντική αποκατάσταση της Πλατείας Άρεως. Κάποιες επεμβάσεις είχαμε κάνει και εμείς σιωπηρά. Έγινε κάτι, αλλά όχι αυτό που θα θέλαμε εμείς.
Στα ενδιάμεσα μπαίνει ο κ. Τατούλης. Για τον κ. Τατούλη είπα: Να ξυπνήσουμε αύριο και να έχουμε τον Τατούλη Βουλευτή και το Μητσοτάκη Πρωθυπουργό. Που σημαίνει. Έλεγες: Για να βγει ο Μητσοτάκης πρέπει να ψηφίσετε Τατούλη.

(Π. Τατούλης)
Κύριε Πρόεδρε του Συνδέσμου Επιστημόνων Τεγέας.
Κυρίες και κύριοι.
Νομίζω ότι σε μια περίοδο, όπου πλέον είναι εμφανή τα στοιχεία της αλλαγής σε παγκόσμιο επίπεδο,
όπου οι κοινωνιολογικές εξελίξεις των κοινωνιών θέτουν καινούργιους όρους, καινούργιες προϋποθέσεις,
όπου οι πολιτικοί καλούνται να αναβαθμίσουν το ρόλο τους,
όπου τα πολιτικά κόμματα που λειτουργούν σε εθνικό επίπεδο θα πρέπει να δουν ότι και ο όγκος της πολικής ύλης με τον οποίον ησχολούντο μέχρι τώρα έχει μειωθεί κατά πολύ, μιας και ο μεγαλύτερος όγκος έχει μεταφερθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου θα πρέπει να κληθούν ότι είναι καθήκον τους να αναπτύξουν μια διαφορετική ποιότητα στην εναπομείνασα πολική ύλη με την οποία θα ασχοληθούν.
Σε μια περίοδο λοιπόν όπου και οι επιστήμονες αλλά και η πρωτυλιακή οργάνωση των κοινωνιών, είτε με τη μορφή της Πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης είτε με τη μορφή της Δευτεροβάθμιας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι ο ρόλος τους έχει εντελώς αλλάξει. Σε μια περίοδο λοιπόν όπου ο Ελληνισμός και η πεμπτουσία του Ελληνισμού με την οικουμενικότητα ως πρόταση ζωής για τις παγκόσμιες κοινωνίες, για την παγκόσμια κοινωνία, τείνει τουλάχιστον σε επίπεδο ιδεολογικό να γίνει κυρίαρχη ιδεολογία. Νομίζω ότι η προσπάθεια του Συνδέσμου των Επιστημόνων της Τεγέας προσπαθεί να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά, να βάλει καινούργιους στόχους και να δημιουργήσει την αντίληψη ότι σήμερα οι πολίτες ως άτομα είναι υπεύθυνα απέναντι στην ανάπτυξη του ενός δικαιώματος, της μιας υποχρέωσης. Η ανάδειξη λοιπόν υπεύθυνων κοινωνιών, υπεύθυνων τοπικών κοινωνιών, είναι μια εντελώς διαφορετική αντίληψη σήμερα όπου κυρίως έχει να κάνει με την διαφορετική πολιτισμική αναζήτηση. Γιατί σαφώς και σήμερα, σε μια περίοδο όπου τα δύο κυρίαρχα ιδεολογικά ρεύματα, ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός, έχουν πλέον οριστικά αναστρέψει την επίδρασή τους στις ανθρώπινες κοινωνίες, όπου η ανοιχτή κοινωνία, η φιλελεύθερη ανοιχτή κοινωνία με την έννοια της παγκοσμιοποίησης αλλά και με την αποδοχή της πράγματι σπουδαίας παρατήρησης που έκανε προηγούμενα ο κ Σπυρόπουλος, της ανάδειξης πλέον ενός ευρυτάτου πολυπολυτισμικού επιπέδου δράσεως και λειτουργίας. Όλες αυτές οι απαραίτητες προϋποθέσεις δημιουργούν πλέον μία αντίληψη που θέτουν σε όλους μας, μπροστά στα καινούργια πράγματα, στις καινούργιες εξελίξεις: Να καταλάβουμε ότι ο Πολιτισμός δεν είναι μία ανάγκη που έχει να κάνει με προηγούμενες υστερήσεις ή με προηγούμενες αναφορές, αλλά είναι θέμα ζωής.
Γι’ αυτό απαντώντας ευθέως στον κ. Πρόεδρο για το ποιο είναι σήμερα το «ΤΕΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΗΣ», παραφράζοντας λίγο την Ισοκρατική αντίληψη, είναι η ικανότητα όλων των πολιτών να μετέχουν της Αρκαδικής Παιδείας.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

(Δαλαμάγκας)
Ευχαριστούμε τον κ. Τατούλη για το λόγο του και τη διπλή του έτσι παρουσία, την παρουσία ακροατή και ομιλητή. Και παρακαλούμε τον κ. Κωστόπουλο να μας δώσει το δικό του λόγο.

(Δ. Κωστόπουλος)
Κύριε Πρόεδρε.
Μη δίνεις ποτέ το λόγο στους πολιτικούς και στους δικηγόρους, γιατί σου τρώνε την ώρα.
Αιδεσιμότατοι,
Φίλες και φίλοι.
Λέγεται ότι τα επόμενα δέκα χρόνια, όσες γνώσεις θα αποκτήσει η ανθρωπότητα δεν τις είχε αποκτήσει μέχρι σήμερα. Συνεπώς οι νέοι κυρίως άνθρωποι ετοιμαστείτε για αγώνα ταχύτητος και αντοχής. Όμως, οτιδήποτε και να δώσει η γνώση, η καινούργια γνώση, οτιδήποτε και αν έλθει στην καταναλωτική μας κοινωνία, οποιαδήποτε ζωή και αν ζήσουν οι νεότεροι, οι αξίες και οι αρχές του παρελθόντος, ο πολιτισμός μας, η ιστορία μας πρέπει να αποτελούν το βάθρο από το οποίο θα ξεκινήσουν οτιδήποτε άλλο.
Πρέπει να συγχαρώ το Σύνδεσμό σας για το έργο που επιτελεί. Εύχομαι, και πιστεύω, να έχετε το κουράγιο να το συνεχίσετε και με μεγαλύτερη ένταση. Γιατί το έχει ανάγκη ο τόπος μας και κυρίως οι νέοι άνθρωποι. Να’ στε πάντα καλά.

(Δαλαμάγκας)
Τα ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ λειτουργούν στο στυλ του μαθήματος μιας τάξης του σχολείου. Παρουσίαση, Επεξεργασία, Έκφραση. Υπάρχει βέβαια στη διδασκαλία και το τελευταίο στάδιο της αξιολόγησης. Όπου αυτοαξιολογείται και ο ίδιος ο εκπαιδευτικός. Δηλαδή, πέτυχε η διδασκαλία; Αν δεν πέτυχε, να ξαναρχίσει πάλι από την αρχή. Για μας η αξιολόγηση θα γίνει στο τέλος του χρόνου, στην τελευταία εκδήλωση. Που σημαίνει και τα επόμενα ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. Πάντως τελευταία εκδήλωση του έτους θα είναι τα ΑΡΚΑΔΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Γίνονται το Σεπτέμβριο, ένα Σαββατοκύριακο πριν από την άλωση της Τριπόλεως. Τα αρχίσαμε πέρσι, και φέτος θα βελτιωθούν σταδιακά.
Η πρώτη πρόταση που θα δίναμε στους Δημάρχους Αρκαδίας, στους νεοσύστατους «ΔΗΜΟΥΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ», και στο Νομάρχη,
(Ο Νομάρχης θα είναι το σύνολο των προτάσεων των Δημάρχων Αρκαδίας) είναι η Πολιτισμική οριοθέτηση των Δήμων τους με πληροφοριακές πινακίδες μνημειακού χαρακτήρα. Όχι μόνο απλές πινακίδες.

Θα μπορούσε, σε επίπεδο Νομαρχίας δίπλα στις πινακίδες, που ήδη γράφουν
«ΟΡΙΑ ΝΟΜΟΥ ΑΡΚΑΔΙΑΣ», να τοποθετηθεί ένας «Αρκαδικός οβελίσκος». Τέτοιους οβελίσκους μικρού μεγέθους έχουμε πολλούς στο Μουσείο Τεγέας.
Χρειάζεται απλά μια μαρμάρινη ( ή και πέτρινη) βάση-βαθμίδα και επ’ αυτής ένας μαρμάρινος οβελίσκος. Η ιερότητα του χώρου μπορεί να τονιστεί με τη γραφή μιας επιγραφής κατά τα πρότυπα ενός αρχαίου τεμένους. «ΗΟΡΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ». Το «Η» είναι η κλασική αρχαία γραφή της δασείας στη λέξη Όρος = Όριο, σύνορο.
Ακόμα και η επιγραφή, πάνω σε μαρμάρινη στήλη, «ΑΡΚΑΔΙΗΝ Μ’ ΑΙΤΕΙΣ. ΜΕΓΑ Μ’ ΑΙΤΕΙΣ», έχει μνημειακό χαρακτήρα και σχετίζεται με την ιστορία και το χαρακτήρα Τεγέας-Αρκαδίας. Η θέση της είναι κάπου στο δρόμο από ή προς Σπάρτη. Κάποτε είχαμε δρομολογήσει την τοποθέτησή της σε κάποιο χαρακτηριστικό σημείο κοντά στο παλιό γεφύρι της Μανθυρέας. Μετά τη δημιουργία του Δήμου Τεγέας αναζητούμε χώρο νοτιότερα, πέραν της Μανθυρέας. Μέχρι και τα όρια Αρκαδίας-Λακωνίας.
Μνημειακή οριοθέτηση απαιτείται κατά προτεραιότητα στην «Κεντρική Πύλη» του Νομού Αρκαδίας. Πέραν του «ΑΡΚΑΔΙΗΝ Μ’ΑΙΤΕΙΣ...» ή του
«ΑΡΚΑΔΙΑ ΧΑΙΡΕ». Μνημείο «Πυλωρό», κατά την είσοδο, και μνημείο «θέας» μετά την έξοδο από τη Σήραγγα Αρτεμισίου προς Αρκαδία, όπου και ο Σταθμός Εξυπηρέτησης Ταξιδιωτών. Και αυτά στο πνεύμα της εισήγησης του Συνδέσμου μας (Α΄ Αναπτυξιακό Συνέδριο Αρκαδίας, 17-18 Ιανουαρίου 1889), όπου μιλήσαμε και φέραμε για πρώτη φορά τον όρο «Ιστορική Περιβαλλοντική Συνείδηση».
Μια πινακίδα, «La Mètropole de Rome è 1»,Δηλαδή: Η Μητρόπολη της Ρώμης, στη η διασταύρωση προς ΠΑΛΛΑΝΤΙΟ, είναι μια γνήσια έκφραση ιστορικής περιβαλλοντικής συνείδησης.
Ακόμα και το «TEGEA INTERCHANGE»,δηλ. ΕΞΟΔΟΣ ΤΕΓΕΑΣ, επί του ανισόπεδου κόμβου του Νέου Αυτοκινητοδρόμου στην έξοδο επί του Εθνικού δρόμου Τριπόλεως-Σπάρτης, φανερώνει μια άλλη αντίληψη και σπουδαιότητα σχετικά με την ταυτότητα των Νέων Δήμων.
Αναφέραμε ήδη στην αρχή της ομιλίας μας τη φυσική-πολιτισμική οριοθέτηση (και η φύση είναι πολιτισμός, για την Αρκαδία) της Ευρύτερης Τεγέας, που προωθεί ο Σύνδεσμός μας, περιμετρικά με τις τρεις βουνοκορφές που έχουν σαν κέντρο τους την Ακρόπολη της Τεγέας (Λόφος Κλαρίου Διός- Αγίου Σώστη). Αυτή είναι και η εικόνα της περίφημης από την αρχαιότητα «Αρκαδικής Ορχήστρας». Και στην οποία είχαμε αναφερθεί πέρσι. Είναι ο χορός των βουνών γύρω από το αρχαίο «Τεγεατικό Πεδίο».
Η Αρκαδία όμως δεν είναι μόνο τύπος επί χάρτου, δεν είναι μόνο τόπος και χώρος. Είναι κυρίως τρόπος ζωής, που τονίζει και χαρακτηρίζει αυτό το χώρο. Έτσι με συγκεκριμένες δραστηριότητες δίνουμε την ταυτότητα, το χαρακτήρα της Τεγέας και της Αρκαδίας. Ο Αρκαδικός Εσπερινός που γίνεται στην Ακρόπολη της Τεγέας παραμονή Ζωοδόχου Πηγής θα εξελιχτεί σταδιακά σε εορτές των Αρκάδων Ποιμένων και του Πανός. Οι Αρκάδες ποιμένες επέστρεφαν την άνοιξη από τα χειμαδιά τους και έκαναν αισθητή την παρουσία τους στα βουνά της Αρκαδίας, ανάβοντας φωτιές. Ο Πάνας, ως θεός των ποιμένων σχετιζόταν με τη φωτιά, που διώχνει τα αγρίμια και προστατεύει τα κοπάδια. Η λαμπαδηφορία μάλιστα ήταν σύνηθες τελετουργικό των εορτών του Αρκαδικού θεού Πάνα. Με επίκεντρο των εορτών, καθώς είχαμε παλιότερα συζητήσει με τον Κοινοτάρχη Ριζών κ. Γ. Γκάνιο, το βουνό Προφήτης Ηλίας των Ριζών. Εκεί υπάρχουν εύκολα προσιτά δύο χαρακτηριστικά του Αρκαδισμού: Βουνό και Δάσος. Επισκοπή και αυτή των Ριζών. «Όρος Επίσκοπον», καθώς από την αρχαιότητα υπήρχαν και υπάρχουν δύο Σκοπές (φυλάκια) νότια της κορυφής και βόρεια ( κορυφή Αγίας Παρασκευής Μαγούλας). Αυτές μας θυμίζουν και τις αρχαίες φρυκτωρίες ( είδος οπτικής τηλεφωνίας). Γιορτές του «Πάνα και των Αρκάδων Ποιμένων». Ελπίζουμε σε μια καλή αρχή φέτος και καλύτερη εξέλιξη για το μέλλον.
Στο «Πάρκο των Επιστημόνων», Αγία Τριάδα επί της οδού Σπάρτης, προγραμματίζουμε να εγκαινιάσουμε το «Χορό των Θερμοπυλών», τη ροτόντα με τα κυπαρίσσια. Είναι οι ήρωες των Θερμοπυλών που επιστρέφουν για να χορέψουν (κατά το γνωστό επίγραμμα) με τη μορφή των κυπαρισσιών. Ίσως παραμονή του Αγίου Πνεύματος, 30 Ιουνίου.
Για την «ΤΕΓΕΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ» είχαμε ζητήσει την ενοποίηση των Αρχαιολογικών, το τρίγωνο: ΑΛΕΑ- ΣΤΑΔΙΟ (Προβαντινός-Λόφος Ανεμομύλων)-ΕΠΙΣΚΟΠΗ. Μια απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου για μια δαπάνη 300 εκατομμυρίων δε μπόρεσε να υλοποιηθεί. Όμως μερικότερα έργα, όπως η διαμόρφωση της «Παρκοπλατείας Προβαντινού» και του «Λόφου Ανεμομύλων», (όπου έχουμε συνεργασία και καλή διάθεση από τον ιδιοκτήτη κ. Αχιλλέα Σβώλο), συγκαταλέγονται στους λεγόμενους άμεσα εφικτούς στόχους. Ώστε αυτό το τρίγωνο να μην είναι μια θεωρητική ένωση, αλλά να έχει σημαντικά σημεία. Εμείς τα είχαμε εντάξει (μελέτη Φωτεινής Ντελοπούλου) μέσω Αναπτυξιακού Συνδέσμου Τεγέας, στα προγράμματα Leader II, η Πολιτεία όμως έκανε άλλες επιλογές. Δεν είναι ότι δε μας πάει και πολύ καλά ο Περιφερειάρχης, αλλά η πολιτική στήριξη (εδώ χρειάζεται ο Δήμος) καθώς και η προΰπαρξη ολοκληρωμένων μελετών φαίνονται σχεδόν καθοριστικά.
Για να τονίσουμε τη σημασία αυτού του χώρου, πρέπει στις 17 Ιουλίου, παραμονή της μνήμης των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου(451μ.Χ.), να συναντηθούμε στο ιστορικό Εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Προβαντινού (=Προδρόμου), όπου και ο Τάφος - Μνημείο του γνωστού και επωνύμου Επισκόπου Τεγέας Ωφελίμου. Εορτή μνήμης Ωφελίμου και Επισκόπων Τεγέας. Αγωνιζόμαστε και για την αναβίωση του τίτλου «Επισκόπου Τεγέας». (Εδώ ο κ. Νομάρχης υπενθυμίζει ότι την ημέρα αυτή γιορτάζει η Αγία Μαρίνα Ριζών). Σωστά. Αλλά στις 18, 19 Ιουλίου είναι μια άλλη μνήμη. Στο Μητροπολιτικό Ναό Ριζών να γιορτάσουμε την Κυριακή (18 Ιουλίου) τη «Μάχη της Τεγέας» (18-19 Ιουλίου 1825) εναντίον των στρατευμάτων του Ιμπραήμ, με δοξολογία, πανηγυρικό κ.λ.π.. Αυτό μπορεί να γίνει, παρά την ύπαρξη την προηγούμενη μέρα (17 Ιουλίου) της τοπικής εορτής. Είναι θέμα επιλογών και ισορροπιών, όπως ταιριάζει στους πολιτικούς και την πολιτική. Εγώ τονίζω συχνά το «Ζούμε στη δημοκρατία των διλημμάτων». Πάντως η πρόταση είναι κυρίως θέμα των απογόνων του Καπετάν Λάμπρου Ριζιώτη. Εμείς δημιουργούμε ή στηρίζουμε πρωτοβουλίες. Η υλοποίηση βαρύνει και άλλους.
Με την ευκαιρία να ευχαριστήσουμε και τους ανθρώπους που μας βοήθησαν στον Άγιο Σώστη. Είναι η Ομάδα του Αγίου Σώστη που πρέπει να την επαινέσουμε.
Στον «Μανθουρικό Πάρκο Τεγέας» θα συναντηθούμε παραμονή της Αγίας Άννας, για να δούμε και την εξέλιξη των προτάσεών μας. Δίπλα είναι και ο Ταμιευτήρας. Έχομε προτάσεις για τρία κτήματα, ώστε να μεγαλώσουμε το Άλσος εν όψει των έργων της Τάκας. Σχεδιάζουμε και «Μουσείο Τάκας», αλλά αυτό θα γίνει αφού προχωρήσουν τα έργα και σε συνεργασία με την ανάδοχο εταιρία. Εντός μηνός θα γίνει η οριστική ανάθεση. Και περιμένουμε. Να δούμε πώς θα πάει. Πιθανόν το Μουσείο να γίνει στην Αγία Άννα.
Ο «ΝΟΣΤΟΣ», το «Προσκύνημα στο Ναό του Οδυσσέα» (Βόρειος αυχένας Βορείου Όρους-Ρέμα Αγίας Παρασκευής) θεσμοθετήθηκε και επαναλαμβάνεται πια κάθε χρόνο. Παραμονή Μεταμορφώσεως, 5 Αυγούστου. Εσπερινός και ξεφάντωμα των ποιμένων. Γιορτάζουμε την επιστροφή ( το Νόστο) του Μεγάλου Αρκάδα της Περιπέτειας, του Οδυσσέα. Ακόμα και του Πάρου που χάρισε το όνομά του στο όμορφο νησί των Κυκλάδων και του Πάλλαντα που ίδρυσε την Κοσμοκράτειρα Ρώμη. Τη μνήμη και το νόστο των εκατομμυρίων Αρκάδων της διασποράς.
Όσο για το «ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΕΓΕΑΣ» και τα «ΑΛΕΑΙΑ», η δική μας πρόταση ήταν να γίνονται το Σάββατο- Κύριακο πριν από το 15Αύγουστο. Να προστεθεί και το αγώνισμα «Ο Δρόμος της Αταλάντης». Μεταφέρουμε στην Τεγέα τον Αρκαδικό Πολιτισμό και την Αρκαδική Παράδοση. Έτσι αποκτούν μια δικιά τους ταυτότητα και δεν πνίγονται στις δραστηριότητες του Πανηγυριού. Καλύτερη επιτυχία θα έχουν. Να το κοιτάξει ο Τεγεατικός. Εξ άλλου έτσι ελευθερώνεται και ο χώρος των 20 σχεδόν στρεμμάτων για το μέγιστο πολιτισμικό γεγονός της Τεγέας και της Αρκαδίας, που είναι το «Πανηγύρι της Τεγέας» μαζί με την παραδοσιακή «Έκθεση». Να λάβουμε υπόψη πως ο 15Αύγουστος είναι θέμα του Τεγεατικού. Πανηγύρι-Έκθεση κ.λ.π.
Αλλά, στις 17 Αυγούστου, θα γίνει το « Η΄ Παντεγεατικό Συνέδριο», με τον ευρύ τίτλο «ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΕΓΕΑ», που ξεκίνησε από το Σύνδεσμο Επιστημόνων Τεγέας με τη συνεργασία Αναπτυξιακού Συνδέσμου Τεγέας και Τεγεατικού Συνδέσμου. Και υπό την αιγίδα της Νομαρχίας, τότε. Σημειώνουμε την τυπική πια ένταξή του στα προγράμματα του 15Αύγουστου του Τεγεατικού Συνδέσμου αλλά και την ανάγκη συνεργασίας των τριών φορέων με ένα σημαντικότερο ρόλο για το νεοσύστατο Δήμο Τεγέας, αλλά και αναπτυξιακό θέμα με βάση την προβληματική και τα νέα δεδομένα μετά την ίδρυση του Δήμου Τεγέας.
Επισημαίνουμε και πάλι τα «ΑΡΚΑΔΙΚΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑ».Θα γιορτάσουμε την «Επιστροφή του Διονύσου». Παράσταση με δρώμενα από τις Βάκχες του Ευριπίδη και άλλα σχετικά. Προϋπόθεση η ολοκλήρωση των παρεμβάσεων στο «ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΘΕΤΡΟ» του Βορείου Όρους, στο «Αρχαίο Θέατρο Τεγέας» και το Αρχαιολογικό Πάρκο. Ώστε να αποκτήσουν συνολικά λειτουργική μορφή τέτοια, που να εξυπηρετεί το δεδομένο προγραμματισμό.



Το έτος 2000, 10 Μαϊου γιορτάζουμε τα 300 χρόνια της «Παναγίας της Χρυσοπηγής» στην Ακρόπολη της Τεγέας .Ήταν πάντα τόπος λατρείας. Οι αρχαίοι βωμοί και η Εκκλησιά που χτίστηκε κατά την παράδοση από τους ίδιους μαστόρους που έχτισαν τις Βάρσες. 10 Μαϊου του 2000 μ. Χ συμπληρώνει 300 χρόνια από την ανακαίνιση. Ο Ναός προϋπήρχε και ανακαινίστηκε. Γι’ αυτό μιλάμε για τα «300 και 1000 χρόνια της Παναγίας της Χρυσοπηγής».
Ακόμα το έτος 2001 ή 2002 οργανώνεται το Α΄ Παγκόσμιο Συνέδριο με θέμα:
«Η Παναγία της Τεγέας. Τα 1000 χρόνια» σε συνεργασία με τις Ιερές Μητροπόλεις Μαντινείας και Κυνουρίας, και Γόρτυνος - Μεγαλοπόλεως, την Αρχαιολογική Υπηρεσία, τον Τεγεατικό Σύνδεσμο, το Δήμο Τεγέας και άλλους φορείς και προσωπικότητες, που θα αναζητήσουμε. Είναι ένα χρέος στην «Παναγία του Θεάτρου», που συμπλήρωσε ήδη τα 1000 χρόνια. Αλλά και στις τέσσερις Παλαιοχριστιανικές Βασιλικές που τεκμηριωμένα προηγήθηκαν. Αυτές είναι η «Παλαιοχριστιανική Βασιλική της Αλέας», η «Παλαιοχριστιανική Βασιλική του Προβαντινού», η «Παλαιοχριστιανική Βασιλική του Θύρσου», η «Παλαιοχριστιανική Βασιλική της Αγοράς» και η τελευταία (6-7ου αιώνος μ.Χ.), «Η Πεντάκλιτος», Παλαιοχριστιανική Βασιλική, της οποίας εφέτος ολοκληρώνεται η αποκάλυψη. Αυτή μπορεί να είναι και η Παναγία η «Επισκοπή». Είναι και αυτό ένα θέμα του Συνεδρίου και των ειδικών.
Ετοιμάζουμε το «ΠΑΡΚΟ ΑΛΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ», «The Green Temple». O Πράσινος Ναός. Για το 1999 ή 2000 μ.Χ.. Τα εγκαίνια της αναπαράστασης με γλαυκά κυπαρίσσια και τσιμισίρια του Ναού της Αλέας Αθηνάς. Μοναδική παγκόσμια πρωτοτυπία. Προϋπόθεση: Η Φωταγώγηση του χώρου (200 μέτρα ΔΕΗ σε κοινοτικό δρόμο) και σύνδεση-παροχή νερού. Στον ίδιο χώρο είναι και «Η Παναγία των Kυπαρισσιών». Αναπαράσταση με ορθόκλαδα κυπαρίσσια της Παναγίας της Τεγέας. Συνδυασμός με το Α΄ Παγκόσμιο Συνέδριο. Τότε το ύψος των κυπαρισσιών θα έχει φτάσει τα 3 με 4 μέτρα. Και φυσικά θα έχουν προηγηθεί κάποια πρόσθετα τεχνικά έργα.

6. ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΦΥΤΩΝ ΤΟΥ ΦΥΤΩΡΙΟΥ του Συνδέσμου Επιστημόνων σε φυτώριο του Τ.Σ.
7. Πεζοδρόμηση Αρχαιολογικού Πάρκου Τεγέας. Τα «ΤΟΞΟ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ». Με χορδή την Οδό Κυνουρίας δημιουργείται περιμετρικός δρόμος δυτικά του Αρχαιολογικού Πάρκου.
Χρηματοδοτήθηκε το κομμάτι: Νεκροταφείο Αχουρίων-Ψυγεία. Αλλά δεν έγινε τίποτα.
Από τη Διοίκηση Τσουκόπουλου ανοίχτηκε δρόμος μόνιμος 100 μέτρων, προσωρινός 200 μέτρων, προοπτική δρόμου 200 μέτρων με την αγορά του χτήματος Γιαννουλόπουλου 5 στρεμμάτων. Επαφίεται στο Δήμο να κάνει την ενοποίηση και ολοκλήρωση του έργου.
4. Χάραξη της Λεωφόρου Τεγέας, που θα συνδέει Οδό Σπάρτης με Επισκοπή.
Αλλά ας κόψουμε την πίτα των Τεγεατών και της Τεγέας. Ο Κλάριος Δίας χώρισε την Αρκαδία σε τρεις κλήρους. Εμείς τώρα πια, στα τέσσερα. Γιατί προστέθηκε και το τέταρτο κομμάτι, της Νότιας Παραλιακής Αρκαδίας. Μετά την περιπέτεια του Οδυσσέα και των συντρόφων του, οι Αρκάδες γνώρισαν και ερωτεύτηκαν τη θάλασσα. Μαζί με την περιπέτεια που τους έφερε σε όλο το γνωστό και άγνωστο κόσμο.

(κ. Παλυβού)
Θα ήταν παράλειψη να μην ευχαριστήσουμε τον πολιτευτή Αρκαδίας κ. Παναγιώτη Γιόκαρη, που μας τίμησε απόψε με την παρουσία του. Και την κυρία Παναγοπούλου Γεωργία, Νομαρχιακή Σύμβουλο.

( Δαλαμάγκας)
Παρακαλούμε τους εκπροσώπους της Εκκλησίας να συνεχίσουν την εκδήλωση με το τελετουργικό του κοψίματος της πίτας. Για τον τυχερό του νομίσματος της πίτας χορηγός ήταν και φέτος τα φροντιστήρια Γ. Κατσιγιάννη.
Το δώρο, ένα πολύτιμο βιβλίο, κέρδισε ο τυχερός της βραδιάς, ο παπα- Κυριάκος Δρακόπουλος. Η δεξίωση που ακολούθησε, με δαπάνες κυρίως του Τεγεατικού Συνδέσμου, κράτησε πάνω από μια ώρα και ήταν είναι μια σπάνια ευκαιρία «κοινωνικοποίησης» των Τεγεατών, αλλά και των φίλων της Τεγέας και της Αρκαδίας.
’σαι καλά.

(Δαλαμάγκας)
Ευχαριστούμε τον κ. Νομάρχη για τα καλά του λόγια. Τον ευχαριστούμε για την συνεργασία. Μαζί του φτάσαμε, κατά κάποιον τρόπο, στην κορυφή του Βορείου Όρους. Απομένουν μια συνέχεια της ενίσχυσης. Ήδη κάποιοι άλλοι φορείς διέθεσαν 4-5 εκατομμύρια χρημάτων και έργου. Θα διαθέσει έργο και η Νομαρχία, όχι να φτάσουμε τόσο στην κορυφή, όσο 500 μ. πριν όπου υπάρχει ένα φυσικό Αρκαδικό Θέατρο. Εμείς οργανώνομε, φυσικά με όλους τους άλλους φορείς, τα επόμενα «ΑΡΚΑΔΙΚΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑ».Με επίκεντρο το Βόρειο Όρος και το Αρχαιολογικό Πάρκο Τεγέας. Όπου και εδώ γίνονται εργασίες, χάρις στη συνεργασία του Τεγεατικού Συνδέσμου. Συνεχίζεται η αποκάλυψη του Αρχαίου Θεάτρου, του αναλήμματος, και η διαμόρφωση κάποιων δρόμων. Και πρέπει να πούμε ότι έχουμε μια αγαστή συνεργασία στο σημείο αυτό. Ιδέες και προτάσεις έχουμε εμείς. Χρειαζόμαστε τη συνδρομή κάποιες φορές, σ’ ένα μέρος όπου χρειάζεται η συλλογική συνεργασία.
Το πρώτο παιδί του Καποδίστρια είναι ο Δήμαρχος Τεγέας. Θα χαιρετήσει λοιπόν για πρώτη φορά τα «ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ» σαν οικοδεσπότης αυτού του χώρου. Δεν ήταν συνδιοργανωτής. Γιατί αυτή τη στιγμή ξέρουμε ότι πρέπει να είναι οργανωτής του Δήμου, με όλα τα προβλήματα που έχει κανείς στα πρώτα του βήματα. Τον συγχαίρομε για την εκλογή του και χαιρόμαστε και πάλι για την παρουσία του εδώ. Ο κ. Δήμαρχος.

( Ο Δήμαρχος Τεγέας)
Αιδεσιμότατοι,
Κύριοι Βουλευτές και Πολιτευτές του Νομού Αρκαδίας,
Κύριε Πρόεδρε του Τεγεατικού Συνδέσμου,
Κύριε Νομάρχα, Κύριε Διοικητά.
Κυρίες και Κύριοι.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Προεδρείο του Συνδέσμου των Επιστημόνων Τεγέας για την τιμή που μου κάνει να με προσκαλέσει σήμερα στη σεπτή αυτή τελετή. Τους συγχαίρω για το έργο που επιτελούν και τους υπόσχομαι ότι η βοήθεια του Δήμου θα είναι απεριόριστη.
Όσο για το Δήμο δε θα σας πω πολλά, γιατί ο Δήμος έχει ηλικία μόνον ενός μηνός. Και τα νήπια δε μιλούν. Αλλά χρειάζονται τη βοήθεια, τη φροντίδα, την κατανόηση των ενηλίκων για να ανδρωθούν. Ευχαριστώ.

(Δαλαμάγκας)
Θα χαρούμε το πρώτο μνημείο στη Δημαρχία του να είναι αυτή η θυσία των Τεγεατών στις Πλαταιές. Δεμένο με το πνεύμα της θυσίας των Αρκάδων, όπως το τόνιζαν στο Αρκαδικό Ιδεώδες οι αρχαίοι. «Αυτόκλητοι θάνατον ελόντες», μόνοι τους πήγαν να θυσιαστούν. Και για τους πολιτικούς πολλές φορές η πολιτική είναι θυσία.
Μετά τον οικοδεσπότη του Δήμου, του Μητροπολιτικού Δήμου, υπάρχει ο συνδιοργανωτής και οικοδεσπότης αυτού του χώρου, ο Τεγεατικός Σύνδεσμος. Σαν εκπρόσωπος των 1500 μελών, όχι μόνο του Διοικητικού Συμβουλίου, ο παριστάμενος Πρόεδρος κ. Αγγελάκος έχει σειρά να μας χαιρετήσει.
(Αγγελάκος)
Αιδεσιμότατοι,
Κύριοι Βουλευτές,
Κύριε Νομάρχα,
Κύριοι Δήμαρχοι,
Κύριε Υποδιοικητά της 91ης ΣΔΙ,
Κύριοι Νομαρχιακοί και Δημοτικοί Σύμβουλοι,
Αγαπητοί Συμπατριώτες.
Με πολλή χαρά ο Τεγεατικός Σύνδεσμος δέχτηκε την πρόσκληση του Συνδέσμου Επιστημόνων Τεγέας να είναι συνοργανωτής στη σημερινή ωραία εκδήλωση. Το περασμένο Σάββατο ο Τεγεατικός Σύνδεσμος στην έδρα του τίμησε τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ και τίμησε τους Νέους Τεγεάτες Επιστήμονες. Σήμερα γιορτάζοντας τα ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ δε θα ήθελα να πω τίποτα παραπάνω από τη διακήρυξη του Τεγεατικού Συνδέσμου που ακούσατε προ ολίγου. Συνεχιστές αυτών των μεγάλων ιδρυτών του Τεγεατικού Συνδέσμου καταβάλλομε κάθε προσπάθεια το έργο τους να το συνεχίσουμε με μια πορεία πάντοτε ανοδική. Απλώς η Διοίκηση του Τεγεατικού Συνδέσμου, η σημερινή, δίνει μια υπόσχεση στους εδώ Τεγεάτες, ότι πάντα βρίσκεται στο πλευρό όλων των φορέων εκείνων που σκοπό έχουν την πρόοδο και την άνοδο της γενέτειράς μας. Το σύνθημά μας:
Αγάπη στη Γενέτειρα, προσφορά στον Τεγεάτη υπάρχει και θα υπάρχει. Με αυτή την υπόσχεση χαιρετίζω εκ μέρους της Διοικήσεως και το Σύνδεσμο Επιστημόνων Τεγέας και όλες τις Αρχές που μας τιμούν σήμερα και ιδιαίτερα όλους τους Τεγεάτες. Ευχαριστώ.

(Δαλαμάγκας)
Τα ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ είναι εκδήλωση του ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΕΓΕΑΤΩΝ, των τεσσάρων Δήμων και των τεσσάρων Δημάρχων. Για τον κ. Γιόκαρη δεν θα έπρεπε να λέμε τώρα Δήμαρχος Τεγέας, αλλά Δήμαρχος Αφειδάντων, Γαρεατών και Μανθυρέων.
Ο Δήμος όμως Κορυθίου δε δημιουργεί πρόβλημα. Είναι μονοδιάστατος, απλώς Κορυθίου. Και ο Δήμαρχος είναι παρών, απλός και επαρκής, επαρκέστατος. Ο κ. Δήμαρχος Κορυθίου, ως Τεγεάτης και αυτός, οικοδεσπότης στον Πολιτισμικό Δήμο Τεγεατών, έχει υποχρέωση να μας χαιρετήσει. Ο κ. Δήμαρχος.

( Ο Δήμαρχος Κορυθίου)
Θέλω να εκφράσω τα θερμά συγχαρητήρια στο Σύνδεσμο Επιστημόνων Τεγέας για το σπουδαίο έργο που επιτελεί. Και πραγματικά επιτελεί ένα σπουδαίο έργο για την πνευματική, πολιτιστική και κοινωνική αναβάθμιση της Τεγέας και ευρύτερα της Αρκαδίας. Και αξίζουν συγχαρητήρια. Θα μείνω όμως σε δύο σημεία από αυτά που έλαβαν χώραν μέχρι αυτή τη στιγμή. Η αναφορά του Προέδρου του Συνδέσμου Επιστημόνων Τεγέας στους ιδρυτές του Τεγεατικού Συνδέσμου αποτελεί κατά τη γνώμη μου ένα μνημόσυνο. Είναι μεγάλη αυτή η στιγμή για τους ιδρυτές του Τεγεατικού Συνδέσμου. Τους θυμόμαστε, τους θυμάστε εσείς οι Τεγεάτες. Και έτσι πρέπει. Για να δώσουμε την ευκαιρία και στους νεότερους να ακολουθήσουν τα βήματά τους. Αλλά και σε ένα άλλο σημείο ακόμη.
Άκουσα με προσοχή τον Αντιπρόεδρο του Συλλόγου, του Συνδέσμου Επιστημόνων, ότι κάνουν μία προσπάθεια να βοηθήσουν τους επιστημονικούς φορείς, τους πολιτιστικούς συλλόγους. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια, διότι αυτοί οι πολιτιστικοί σύλλογοι θα βοηθήσουν, όπως και ο Σύνδεσμος Επιστημόνων με την σημερινή του εκδήλωση στη διατήρηση, στη διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Και ιδιαίτερα σήμερα, αγαπητοί φίλοι, που η χώρα μας έχει ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θέλει ιδιαίτερη προσοχή η πολιτιστική μας κληρονομιά. Να μην αλλοιωθούμε.
Θερμά συγχαρητήρια, κύριε Πρόεδρε. Το έργο που κάνετε είναι αξιόλογο και εύχομαι δύναμη και κουράγιο στην προσπάθειά σας. Ευχαριστώ πολύ.

(Δαλαμάγκας)
Κύριε Δήμαρχε, ένα μνημείο για το Δημαρχείο σας. Για να σας θυμίζει τις ρίζες.
Επαινέσαμε πολύ τους πολιτικούς. Παρακαλώ τον κ. Σπυρόπουλο, Ροβέρτο, να έρθει στο βήμα. Να μας δηλώσει την παρουσία του.

( Ροβέρτος Σπυρόπουλος)
Αιδεσιμότατοι,
Κυρίες και κύριοι,
Κύριε Πρόεδρε.
Με ιδιαίτερη χαρά αλλά και με ιδιαίτερη ευθύνη παρευρισκόμαστε και εγώ και οι συνάδελφοί μου σ’ αυτές τις εκδηλώσεις. Και δεν το κάνουμε τυπικά. Υπάρχει ουσιαστική ευθύνη δική μας, γιατί συμβολίζουμε μέσα από την παρουσία μας το σεβασμό στους θεσμούς. Και μάλιστα, για να ακριβολογώ, το σεβασμό στο σημαντικό έργο των θεσμών. Είναι η δεύτερη φορά που έρχομαι σε γνωστική επαφή με την ιδρυτική διακήρυξη του Τεγεατικού Συνδέσμου. Πιστεύω ότι είναι ένα κείμενο προφητικό. Δεν είναι ένα κείμενο απλά εμπνευσμένο, αλλά είναι ένα κείμενο προφητικό. Προφητικό, γιατί ίσως στα 1883 πρόβλεψαν κάποιοι φωτισμένοι άνθρωποι ότι ο Ελληνισμός και η Πατρίδα κάποια στιγμή θα πρέπει μέσα από τους ενεργούς πολίτες να αυτοδιαχειριστούν οι ίδιοι οι πολίτες την ευθύνη της ιστορικής συνέχειας του Έθνους και του Γένους μαζί με την Πολιτεία, την εκάστοτε Πολιτεία.
Και το λέω προφητικό, γιατί σήμερα, καθώς ο κόσμος γίνεται πιο μεγάλος, πιο ευρύς, πιο ελεύθερος, πιο δημοκρατικός. Όμως γίνεται ένας κόσμος που τα γεωγραφικά σύνορα δεν είναι οικονομικά σύνορα. Χωρίς αμφιβολία τα μέσα επικοινωνίας και οι ταχύτητες διάδοσης κάθε μίας πληροφορίας και κάθε ενός πολιτιστικού στοιχείου, δεν απειλούν, αλλά αναμφίβολα επηρεάζουν όλους μας και μάλιστα σε ταχύτητες και σε ρυθμούς που ούτε καν μπορούσαμε να προβλέψουμε. Συγκριτικό μας στοιχείο σαν Έθνος και σαν λαός σ’ αυτόν τον παγκόσμιο ανταγωνισμό των προκλήσεων της πληροφορίας έχομε. Έχομε ένα πλεονέκτημα, γιατί είμαστε ένας λαός που έχει πίσω του αρκετές χιλιάδες χρόνια ιστορία. Ίσως πάνω από δέκα. Ίσως έχομε αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα. Η σημαντική μας ευθύνη, φορείς, πολιτιστικοί φορείς, σύνδεσμοι, να κάνουν σοβαρή δουλειά (και επισημαίνω βέβαια την αναγκαιότητα της σοβαρής δουλειάς), προκειμένου να επικαιροποιούν πάντα και να φέρνουν στην επιφάνεια τα ιστορικά νήματα και να θυμίζουν στις νεώτερες γενιές το σημείο έναρξης, νομίζω είναι η μεγαλύτερη προσφορά που μπορεί να κατοχυρώσει και να εμπεδώσει μια φωτισμένη παρουσία του Έθνους των Ελλήνων σ’ ένα κόσμο που θα είναι πολυπολυτισμικός, θα είναι πολύ ελεύθερος με μεγάλες προκλήσεις αλλά και με αρκετές απειλές. Με αυτή την έννοια και συγχαίρω τους Συνδέσμους και βέβαια ενδεχομένως οι Σύνδεσμοι θα πρέπει να ανακαλύψουν τον νέο τους ρόλο και τη νέα τους αποστολή κάτω από τις νέες εξελίξεις που υπάρχουνε μπροστά μας. Υπ’ αυτήν την έννοια πιστεύω ότι υπάρχει μπροστά μου, μπροστά μας, και πεδίο συνεργασίας και πεδίο ευθύνης και, πιστεύω ιδιαίτερα για τους Συνδέσμους, νέες προκλήσεις και νέες προτεραιότητες δράσης. Σας συγχαίρω.

(Δαλαμάγκας)
Σας προσφέρουμε το «ΤΕΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΗΣ» κ. Σπυρόπουλε, για να θυμάστε τα «ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ 1999». Και εμείς σήμερα αποτυπώνουμε την πολλαπλή παρουσία και συμβολή σας.
Πάμε με τη σειρά. Ο κ. Τατούλης, παλιός φίλος και συνεργάτης. Ο κ. Τατούλης έχει ένα ιδιαίτερο προνόμιο. Είναι ο μόνος βουλευτής για τον οποίο έχω γράψει έναν έμμεσο επαινετικό λόγο. Εκτός βέβαια του Προέδρου της Δημοκρατίας (τότε ΔΗΑΝΑ), που έγραψα με «εντολή» του μαθητή μου, εκδότη των ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΝ ΝΕΩΝ, κ. Καρύδη.
Έγραφα ένα κείμενο για γλωσσική άσκηση-έρευνα. Εκεί είχα υποδηλώσει το «Ψηφίστε Τατούλη», αλλά δε φαινόταν. Έπαιζα με τα απίθανα. Έλεγα,«6ος υποθετικός». Έγραφα: Εν τάξει, ήταν οι υποθετικοί λόγοι τέσσερις, ήρθε το ΠΑΣΟΚ τους κάνει πέντε. Αλλά υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι εντελώς απίθανα. Γι’ αυτά, λέμε, τα εντελώς απίθανα πράγματα χρειαζόμαστε έναν «έκτο υποθετικό». Λέγαμε: Φανταστείτε, να ξυπνήσετε το πρωί και να τρέχουν συνέχεια οι βρύσες το νερό στην Τρίπολη (τότε με τη λειψυδρία είχαν κλείσει οι βρύσες). Η κορύφωση του κειμένου, όμως, ήταν σ’ αυτό: Φανταστείτε, λέω, να κατεβεί ο Κολοκοτρώνης από το άλογό του με το σπαθί και να κυνηγάει το Δημοτικό Συμβούλιο της Τρίπολης για αυτό,.. εκείνο.. Και μετά να θέλει να ξανανέβει στο άλογο. Για ν’ ανέβει στο άλογο χρειάζεται ένας μανδρότοιχος, πεζούλα. Με το σημείωμα ζητούσα την περιβαλλοντική αποκατάσταση της Πλατείας Άρεως. Κάποιες επεμβάσεις είχαμε κάνει και εμείς σιωπηρά. Έγινε κάτι, αλλά όχι αυτό που θα θέλαμε εμείς.
Στα ενδιάμεσα μπαίνει ο κ. Τατούλης. Για τον κ. Τατούλη είπα: Να ξυπνήσουμε αύριο και να έχουμε τον Τατούλη Βουλευτή και το Μητσοτάκη Πρωθυπουργό. Που σημαίνει. Έλεγες: Για να βγει ο Μητσοτάκης πρέπει να ψηφίσετε Τατούλη.

(Π. Τατούλης)
Κύριε Πρόεδρε του Συνδέσμου Επιστημόνων Τεγέας.
Κυρίες και κύριοι.
Νομίζω ότι σε μια περίοδο, όπου πλέον είναι εμφανή τα στοιχεία της αλλαγής σε παγκόσμιο επίπεδο,
όπου οι κοινωνιολογικές εξελίξεις των κοινωνιών θέτουν καινούργιους όρους, καινούργιες προϋποθέσεις,
όπου οι πολιτικοί καλούνται να αναβαθμίσουν το ρόλο τους,
όπου τα πολιτικά κόμματα που λειτουργούν σε εθνικό επίπεδο θα πρέπει να δουν ότι και ο όγκος της πολικής ύλης με τον οποίον ησχολούντο μέχρι τώρα έχει μειωθεί κατά πολύ, μιας και ο μεγαλύτερος όγκος έχει μεταφερθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου θα πρέπει να κληθούν ότι είναι καθήκον τους να αναπτύξουν μια διαφορετική ποιότητα στην εναπομείνασα πολική ύλη με την οποία θα ασχοληθούν.
Σε μια περίοδο λοιπόν όπου και οι επιστήμονες αλλά και η πρωτυλιακή οργάνωση των κοινωνιών, είτε με τη μορφή της Πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης είτε με τη μορφή της Δευτεροβάθμιας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι ο ρόλος τους έχει εντελώς αλλάξει. Σε μια περίοδο λοιπόν όπου ο Ελληνισμός και η πεμπτουσία του Ελληνισμού με την οικουμενικότητα ως πρόταση ζωής για τις παγκόσμιες κοινωνίες, για την παγκόσμια κοινωνία, τείνει τουλάχιστον σε επίπεδο ιδεολογικό να γίνει κυρίαρχη ιδεολογία. Νομίζω ότι η προσπάθεια του Συνδέσμου των Επιστημόνων της Τεγέας προσπαθεί να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά, να βάλει καινούργιους στόχους και να δημιουργήσει την αντίληψη ότι σήμερα οι πολίτες ως άτομα είναι υπεύθυνα απέναντι στην ανάπτυξη του ενός δικαιώματος, της μιας υποχρέωσης. Η ανάδειξη λοιπόν υπεύθυνων κοινωνιών, υπεύθυνων τοπικών κοινωνιών, είναι μια εντελώς διαφορετική αντίληψη σήμερα όπου κυρίως έχει να κάνει με την διαφορετική πολιτισμική αναζήτηση. Γιατί σαφώς και σήμερα, σε μια περίοδο όπου τα δύο κυρίαρχα ιδεολογικά ρεύματα, ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός, έχουν πλέον οριστικά αναστρέψει την επίδρασή τους στις ανθρώπινες κοινωνίες, όπου η ανοιχτή κοινωνία, η φιλελεύθερη ανοιχτή κοινωνία με την έννοια της παγκοσμιοποίησης αλλά και με την αποδοχή της πράγματι σπουδαίας παρατήρησης που έκανε προηγούμενα ο κ Σπυρόπουλος, της ανάδειξης πλέον ενός ευρυτάτου πολυπολυτισμικού επιπέδου δράσεως και λειτουργίας. Όλες αυτές οι απαραίτητες προϋποθέσεις δημιουργούν πλέον μία αντίληψη που θέτουν σε όλους μας, μπροστά στα καινούργια πράγματα, στις καινούργιες εξελίξεις: Να καταλάβουμε ότι ο Πολιτισμός δεν είναι μία ανάγκη που έχει να κάνει με προηγούμενες υστερήσεις ή με προηγούμενες αναφορές, αλλά είναι θέμα ζωής.
Γι’ αυτό απαντώντας ευθέως στον κ. Πρόεδρο για το ποιο είναι σήμερα το «ΤΕΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΗΣ», παραφράζοντας λίγο την Ισοκρατική αντίληψη, είναι η ικανότητα όλων των πολιτών να μετέχουν της Αρκαδικής Παιδείας.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

(Δαλαμάγκας)
Ευχαριστούμε τον κ. Τατούλη για το λόγο του και τη διπλή του έτσι παρουσία, την παρουσία ακροατή και ομιλητή. Και παρακαλούμε τον κ. Κωστόπουλο να μας δώσει το δικό του λόγο.

(Δ. Κωστόπουλος)
Κύριε Πρόεδρε.
Μη δίνεις ποτέ το λόγο στους πολιτικούς και στους δικηγόρους, γιατί σου τρώνε την ώρα.
Αιδεσιμότατοι,
Φίλες και φίλοι.
Λέγεται ότι τα επόμενα δέκα χρόνια, όσες γνώσεις θα αποκτήσει η ανθρωπότητα δεν τις είχε αποκτήσει μέχρι σήμερα. Συνεπώς οι νέοι κυρίως άνθρωποι ετοιμαστείτε για αγώνα ταχύτητος και αντοχής. Όμως, οτιδήποτε και να δώσει η γνώση, η καινούργια γνώση, οτιδήποτε και αν έλθει στην καταναλωτική μας κοινωνία, οποιαδήποτε ζωή και αν ζήσουν οι νεότεροι, οι αξίες και οι αρχές του παρελθόντος, ο πολιτισμός μας, η ιστορία μας πρέπει να αποτελούν το βάθρο από το οποίο θα ξεκινήσουν οτιδήποτε άλλο.
Πρέπει να συγχαρώ το Σύνδεσμό σας για το έργο που επιτελεί. Εύχομαι, και πιστεύω, να έχετε το κουράγιο να το συνεχίσετε και με μεγαλύτερη ένταση. Γιατί το έχει ανάγκη ο τόπος μας και κυρίως οι νέοι άνθρωποι. Να’ στε πάντα καλά.

(Δαλαμάγκας)
Τα ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ λειτουργούν στο στυλ του μαθήματος μιας τάξης του σχολείου. Παρουσίαση, Επεξεργασία, Έκφραση. Υπάρχει βέβαια στη διδασκαλία και το τελευταίο στάδιο της αξιολόγησης. Όπου αυτοαξιολογείται και ο ίδιος ο εκπαιδευτικός. Δηλαδή, πέτυχε η διδασκαλία; Αν δεν πέτυχε, να ξαναρχίσει πάλι από την αρχή. Για μας η αξιολόγηση θα γίνει στο τέλος του χρόνου, στην τελευταία εκδήλωση. Που σημαίνει και τα επόμενα ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. Πάντως τελευταία εκδήλωση του έτους θα είναι τα ΑΡΚΑΔΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Γίνονται το Σεπτέμβριο, ένα Σαββατοκύριακο πριν από την άλωση της Τριπόλεως. Τα αρχίσαμε πέρσι, και φέτος θα βελτιωθούν σταδιακά.
Η πρώτη πρόταση που θα δίναμε στους Δημάρχους Αρκαδίας, στους νεοσύστατους «ΔΗΜΟΥΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ», και στο Νομάρχη,
(Ο Νομάρχης θα είναι το σύνολο των προτάσεων των Δημάρχων Αρκαδίας) είναι η Πολιτισμική οριοθέτηση των Δήμων τους με πληροφοριακές πινακίδες μνημειακού χαρακτήρα. Όχι μόνο απλές πινακίδες.

Θα μπορούσε, σε επίπεδο Νομαρχίας δίπλα στις πινακίδες, που ήδη γράφουν
«ΟΡΙΑ ΝΟΜΟΥ ΑΡΚΑΔΙΑΣ», να τοποθετηθεί ένας «Αρκαδικός οβελίσκος». Τέτοιους οβελίσκους μικρού μεγέθους έχουμε πολλούς στο Μουσείο Τεγέας.
Χρειάζεται απλά μια μαρμάρινη ( ή και πέτρινη) βάση-βαθμίδα και επ’ αυτής ένας μαρμάρινος οβελίσκος. Η ιερότητα του χώρου μπορεί να τονιστεί με τη γραφή μιας επιγραφής κατά τα πρότυπα ενός αρχαίου τεμένους. «ΗΟΡΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ». Το «Η» είναι η κλασική αρχαία γραφή της δασείας στη λέξη Όρος = Όριο, σύνορο.
Ακόμα και η επιγραφή, πάνω σε μαρμάρινη στήλη, «ΑΡΚΑΔΙΗΝ Μ’ ΑΙΤΕΙΣ. ΜΕΓΑ Μ’ ΑΙΤΕΙΣ», έχει μνημειακό χαρακτήρα και σχετίζεται με την ιστορία και το χαρακτήρα Τεγέας-Αρκαδίας. Η θέση της είναι κάπου στο δρόμο από ή προς Σπάρτη. Κάποτε είχαμε δρομολογήσει την τοποθέτησή της σε κάποιο χαρακτηριστικό σημείο κοντά στο παλιό γεφύρι της Μανθυρέας. Μετά τη δημιουργία του Δήμου Τεγέας αναζητούμε χώρο νοτιότερα, πέραν της Μανθυρέας. Μέχρι και τα όρια Αρκαδίας-Λακωνίας.
Μνημειακή οριοθέτηση απαιτείται κατά προτεραιότητα στην «Κεντρική Πύλη» του Νομού Αρκαδίας. Πέραν του «ΑΡΚΑΔΙΗΝ Μ’ΑΙΤΕΙΣ...» ή του
«ΑΡΚΑΔΙΑ ΧΑΙΡΕ». Μνημείο «Πυλωρό», κατά την είσοδο, και μνημείο «θέας» μετά την έξοδο από τη Σήραγγα Αρτεμισίου προς Αρκαδία, όπου και ο Σταθμός Εξυπηρέτησης Ταξιδιωτών. Και αυτά στο πνεύμα της εισήγησης του Συνδέσμου μας (Α΄ Αναπτυξιακό Συνέδριο Αρκαδίας, 17-18 Ιανουαρίου 1889), όπου μιλήσαμε και φέραμε για πρώτη φορά τον όρο «Ιστορική Περιβαλλοντική Συνείδηση».
Μια πινακίδα, «La Mètropole de Rome è 1»,Δηλαδή: Η Μητρόπολη της Ρώμης, στη η διασταύρωση προς ΠΑΛΛΑΝΤΙΟ, είναι μια γνήσια έκφραση ιστορικής περιβαλλοντικής συνείδησης.
Ακόμα και το «TEGEA INTERCHANGE»,δηλ. ΕΞΟΔΟΣ ΤΕΓΕΑΣ, επί του ανισόπεδου κόμβου του Νέου Αυτοκινητοδρόμου στην έξοδο επί του Εθνικού δρόμου Τριπόλεως-Σπάρτης, φανερώνει μια άλλη αντίληψη και σπουδαιότητα σχετικά με την ταυτότητα των Νέων Δήμων.
Αναφέραμε ήδη στην αρχή της ομιλίας μας τη φυσική-πολιτισμική οριοθέτηση (και η φύση είναι πολιτισμός, για την Αρκαδία) της Ευρύτερης Τεγέας, που προωθεί ο Σύνδεσμός μας, περιμετρικά με τις τρεις βουνοκορφές που έχουν σαν κέντρο τους την Ακρόπολη της Τεγέας (Λόφος Κλαρίου Διός- Αγίου Σώστη). Αυτή είναι και η εικόνα της περίφημης από την αρχαιότητα «Αρκαδικής Ορχήστρας». Και στην οποία είχαμε αναφερθεί πέρσι. Είναι ο χορός των βουνών γύρω από το αρχαίο «Τεγεατικό Πεδίο».
Η Αρκαδία όμως δεν είναι μόνο τύπος επί χάρτου, δεν είναι μόνο τόπος και χώρος. Είναι κυρίως τρόπος ζωής, που τονίζει και χαρακτηρίζει αυτό το χώρο. Έτσι με συγκεκριμένες δραστηριότητες δίνουμε την ταυτότητα, το χαρακτήρα της Τεγέας και της Αρκαδίας. Ο Αρκαδικός Εσπερινός που γίνεται στην Ακρόπολη της Τεγέας παραμονή Ζωοδόχου Πηγής θα εξελιχτεί σταδιακά σε εορτές των Αρκάδων Ποιμένων και του Πανός. Οι Αρκάδες ποιμένες επέστρεφαν την άνοιξη από τα χειμαδιά τους και έκαναν αισθητή την παρουσία τους στα βουνά της Αρκαδίας, ανάβοντας φωτιές. Ο Πάνας, ως θεός των ποιμένων σχετιζόταν με τη φωτιά, που διώχνει τα αγρίμια και προστατεύει τα κοπάδια. Η λαμπαδηφορία μάλιστα ήταν σύνηθες τελετουργικό των εορτών του Αρκαδικού θεού Πάνα. Με επίκεντρο των εορτών, καθώς είχαμε παλιότερα συζητήσει με τον Κοινοτάρχη Ριζών κ. Γ. Γκάνιο, το βουνό Προφήτης Ηλίας των Ριζών. Εκεί υπάρχουν εύκολα προσιτά δύο χαρακτηριστικά του Αρκαδισμού: Βουνό και Δάσος. Επισκοπή και αυτή των Ριζών. «Όρος Επίσκοπον», καθώς από την αρχαιότητα υπήρχαν και υπάρχουν δύο Σκοπές (φυλάκια) νότια της κορυφής και βόρεια ( κορυφή Αγίας Παρασκευής Μαγούλας). Αυτές μας θυμίζουν και τις αρχαίες φρυκτωρίες ( είδος οπτικής τηλεφωνίας). Γιορτές του «Πάνα και των Αρκάδων Ποιμένων». Ελπίζουμε σε μια καλή αρχή φέτος και καλύτερη εξέλιξη για το μέλλον.
Στο «Πάρκο των Επιστημόνων», Αγία Τριάδα επί της οδού Σπάρτης, προγραμματίζουμε να εγκαινιάσουμε το «Χορό των Θερμοπυλών», τη ροτόντα με τα κυπαρίσσια. Είναι οι ήρωες των Θερμοπυλών που επιστρέφουν για να χορέψουν (κατά το γνωστό επίγραμμα) με τη μορφή των κυπαρισσιών. Ίσως παραμονή του Αγίου Πνεύματος, 30 Ιουνίου.
Για την «ΤΕΓΕΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ» είχαμε ζητήσει την ενοποίηση των Αρχαιολογικών, το τρίγωνο: ΑΛΕΑ- ΣΤΑΔΙΟ (Προβαντινός-Λόφος Ανεμομύλων)-ΕΠΙΣΚΟΠΗ. Μια απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου για μια δαπάνη 300 εκατομμυρίων δε μπόρεσε να υλοποιηθεί. Όμως μερικότερα έργα, όπως η διαμόρφωση της «Παρκοπλατείας Προβαντινού» και του «Λόφου Ανεμομύλων», (όπου έχουμε συνεργασία και καλή διάθεση από τον ιδιοκτήτη κ. Αχιλλέα Σβώλο), συγκαταλέγονται στους λεγόμενους άμεσα εφικτούς στόχους. Ώστε αυτό το τρίγωνο να μην είναι μια θεωρητική ένωση, αλλά να έχει σημαντικά σημεία. Εμείς τα είχαμε εντάξει (μελέτη Φωτεινής Ντελοπούλου) μέσω Αναπτυξιακού Συνδέσμου Τεγέας, στα προγράμματα Leader II, η Πολιτεία όμως έκανε άλλες επιλογές. Δεν είναι ότι δε μας πάει και πολύ καλά ο Περιφερειάρχης, αλλά η πολιτική στήριξη (εδώ χρειάζεται ο Δήμος) καθώς και η προΰπαρξη ολοκληρωμένων μελετών φαίνονται σχεδόν καθοριστικά.
Για να τονίσουμε τη σημασία αυτού του χώρου, πρέπει στις 17 Ιουλίου, παραμονή της μνήμης των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου(451μ.Χ.), να συναντηθούμε στο ιστορικό Εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Προβαντινού (=Προδρόμου), όπου και ο Τάφος - Μνημείο του γνωστού και επωνύμου Επισκόπου Τεγέας Ωφελίμου. Εορτή μνήμης Ωφελίμου και Επισκόπων Τεγέας. Αγωνιζόμαστε και για την αναβίωση του τίτλου «Επισκόπου Τεγέας». (Εδώ ο κ. Νομάρχης υπενθυμίζει ότι την ημέρα αυτή γιορτάζει η Αγία Μαρίνα Ριζών). Σωστά. Αλλά στις 18, 19 Ιουλίου είναι μια άλλη μνήμη. Στο Μητροπολιτικό Ναό Ριζών να γιορτάσουμε την Κυριακή (18 Ιουλίου) τη «Μάχη της Τεγέας» (18-19 Ιουλίου 1825) εναντίον των στρατευμάτων του Ιμπραήμ, με δοξολογία, πανηγυρικό κ.λ.π.. Αυτό μπορεί να γίνει, παρά την ύπαρξη την προηγούμενη μέρα (17 Ιουλίου) της τοπικής εορτής. Είναι θέμα επιλογών και ισορροπιών, όπως ταιριάζει στους πολιτικούς και την πολιτική. Εγώ τονίζω συχνά το «Ζούμε στη δημοκρατία των διλημμάτων». Πάντως η πρόταση είναι κυρίως θέμα των απογόνων του Καπετάν Λάμπρου Ριζιώτη. Εμείς δημιουργούμε ή στηρίζουμε πρωτοβουλίες. Η υλοποίηση βαρύνει και άλλους.
Με την ευκαιρία να ευχαριστήσουμε και τους ανθρώπους που μας βοήθησαν στον Άγιο Σώστη. Είναι η Ομάδα του Αγίου Σώστη που πρέπει να την επαινέσουμε.
Στον «Μανθουρικό Πάρκο Τεγέας» θα συναντηθούμε παραμονή της Αγίας Άννας, για να δούμε και την εξέλιξη των προτάσεών μας. Δίπλα είναι και ο Ταμιευτήρας. Έχομε προτάσεις για τρία κτήματα, ώστε να μεγαλώσουμε το Άλσος εν όψει των έργων της Τάκας. Σχεδιάζουμε και «Μουσείο Τάκας», αλλά αυτό θα γίνει αφού προχωρήσουν τα έργα και σε συνεργασία με την ανάδοχο εταιρία. Εντός μηνός θα γίνει η οριστική ανάθεση. Και περιμένουμε. Να δούμε πώς θα πάει. Πιθανόν το Μουσείο να γίνει στην Αγία Άννα.
Ο «ΝΟΣΤΟΣ», το «Προσκύνημα στο Ναό του Οδυσσέα» (Βόρειος αυχένας Βορείου Όρους-Ρέμα Αγίας Παρασκευής) θεσμοθετήθηκε και επαναλαμβάνεται πια κάθε χρόνο. Παραμονή Μεταμορφώσεως, 5 Αυγούστου. Εσπερινός και ξεφάντωμα των ποιμένων. Γιορτάζουμε την επιστροφή ( το Νόστο) του Μεγάλου Αρκάδα της Περιπέτειας, του Οδυσσέα. Ακόμα και του Πάρου που χάρισε το όνομά του στο όμορφο νησί των Κυκλάδων και του Πάλλαντα που ίδρυσε την Κοσμοκράτειρα Ρώμη. Τη μνήμη και το νόστο των εκατομμυρίων Αρκάδων της διασποράς.
Όσο για το «ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΕΓΕΑΣ» και τα «ΑΛΕΑΙΑ», η δική μας πρόταση ήταν να γίνονται το Σάββατο- Κύριακο πριν από το 15Αύγουστο. Να προστεθεί και το αγώνισμα «Ο Δρόμος της Αταλάντης». Μεταφέρουμε στην Τεγέα τον Αρκαδικό Πολιτισμό και την Αρκαδική Παράδοση. Έτσι αποκτούν μια δικιά τους ταυτότητα και δεν πνίγονται στις δραστηριότητες του Πανηγυριού. Καλύτερη επιτυχία θα έχουν. Να το κοιτάξει ο Τεγεατικός. Εξ άλλου έτσι ελευθερώνεται και ο χώρος των 20 σχεδόν στρεμμάτων για το μέγιστο πολιτισμικό γεγονός της Τεγέας και της Αρκαδίας, που είναι το «Πανηγύρι της Τεγέας» μαζί με την παραδοσιακή «Έκθεση». Να λάβουμε υπόψη πως ο 15Αύγουστος είναι θέμα του Τεγεατικού. Πανηγύρι-Έκθεση κ.λ.π.
Αλλά, στις 17 Αυγούστου, θα γίνει το « Η΄ Παντεγεατικό Συνέδριο», με τον ευρύ τίτλο «ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΕΓΕΑ», που ξεκίνησε από το Σύνδεσμο Επιστημόνων Τεγέας με τη συνεργασία Αναπτυξιακού Συνδέσμου Τεγέας και Τεγεατικού Συνδέσμου. Και υπό την αιγίδα της Νομαρχίας, τότε. Σημειώνουμε την τυπική πια ένταξή του στα προγράμματα του 15Αύγουστου του Τεγεατικού Συνδέσμου αλλά και την ανάγκη συνεργασίας των τριών φορέων με ένα σημαντικότερο ρόλο για το νεοσύστατο Δήμο Τεγέας, αλλά και αναπτυξιακό θέμα με βάση την προβληματική και τα νέα δεδομένα μετά την ίδρυση του Δήμου Τεγέας.
Επισημαίνουμε και πάλι τα «ΑΡΚΑΔΙΚΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑ».Θα γιορτάσουμε την «Επιστροφή του Διονύσου». Παράσταση με δρώμενα από τις Βάκχες του Ευριπίδη και άλλα σχετικά. Προϋπόθεση η ολοκλήρωση των παρεμβάσεων στο «ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΘΕΤΡΟ» του Βορείου Όρους, στο «Αρχαίο Θέατρο Τεγέας» και το Αρχαιολογικό Πάρκο. Ώστε να αποκτήσουν συνολικά λειτουργική μορφή τέτοια, που να εξυπηρετεί το δεδομένο προγραμματισμό.



Το έτος 2000, 10 Μαϊου γιορτάζουμε τα 300 χρόνια της «Παναγίας της Χρυσοπηγής» στην Ακρόπολη της Τεγέας .Ήταν πάντα τόπος λατρείας. Οι αρχαίοι βωμοί και η Εκκλησιά που χτίστηκε κατά την παράδοση από τους ίδιους μαστόρους που έχτισαν τις Βάρσες. 10 Μαϊου του 2000 μ. Χ συμπληρώνει 300 χρόνια από την ανακαίνιση. Ο Ναός προϋπήρχε και ανακαινίστηκε. Γι’ αυτό μιλάμε για τα «300 και 1000 χρόνια της Παναγίας της Χρυσοπηγής».
Ακόμα το έτος 2001 ή 2002 οργανώνεται το Α΄ Παγκόσμιο Συνέδριο με θέμα:
«Η Παναγία της Τεγέας. Τα 1000 χρόνια» σε συνεργασία με τις Ιερές Μητροπόλεις Μαντινείας και Κυνουρίας, και Γόρτυνος - Μεγαλοπόλεως, την Αρχαιολογική Υπηρεσία, τον Τεγεατικό Σύνδεσμο, το Δήμο Τεγέας και άλλους φορείς και προσωπικότητες, που θα αναζητήσουμε. Είναι ένα χρέος στην «Παναγία του Θεάτρου», που συμπλήρωσε ήδη τα 1000 χρόνια. Αλλά και στις τέσσερις Παλαιοχριστιανικές Βασιλικές που τεκμηριωμένα προηγήθηκαν. Αυτές είναι η «Παλαιοχριστιανική Βασιλική της Αλέας», η «Παλαιοχριστιανική Βασιλική του Προβαντινού», η «Παλαιοχριστιανική Βασιλική του Θύρσου», η «Παλαιοχριστιανική Βασιλική της Αγοράς» και η τελευταία (6-7ου αιώνος μ.Χ.), «Η Πεντάκλιτος», Παλαιοχριστιανική Βασιλική, της οποίας εφέτος ολοκληρώνεται η αποκάλυψη. Αυτή μπορεί να είναι και η Παναγία η «Επισκοπή». Είναι και αυτό ένα θέμα του Συνεδρίου και των ειδικών.
Ετοιμάζουμε το «ΠΑΡΚΟ ΑΛΕΑΣ ΑΘΗΝΑΣ», «The Green Temple». O Πράσινος Ναός. Για το 1999 ή 2000 μ.Χ.. Τα εγκαίνια της αναπαράστασης με γλαυκά κυπαρίσσια και τσιμισίρια του Ναού της Αλέας Αθηνάς. Μοναδική παγκόσμια πρωτοτυπία. Προϋπόθεση: Η Φωταγώγηση του χώρου (200 μέτρα ΔΕΗ σε κοινοτικό δρόμο) και σύνδεση-παροχή νερού. Στον ίδιο χώρο είναι και «Η Παναγία των Kυπαρισσιών». Αναπαράσταση με ορθόκλαδα κυπαρίσσια της Παναγίας της Τεγέας. Συνδυασμός με το Α΄ Παγκόσμιο Συνέδριο. Τότε το ύψος των κυπαρισσιών θα έχει φτάσει τα 3 με 4 μέτρα. Και φυσικά θα έχουν προηγηθεί κάποια πρόσθετα τεχνικά έργα.

6. ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΦΥΤΩΝ ΤΟΥ ΦΥΤΩΡΙΟΥ του Συνδέσμου Επιστημόνων σε φυτώριο του Τ.Σ.
7. Πεζοδρόμηση Αρχαιολογικού Πάρκου Τεγέας. Τα «ΤΟΞΟ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ». Με χορδή την Οδό Κυνουρίας δημιουργείται περιμετρικός δρόμος δυτικά του Αρχαιολογικού Πάρκου.
Χρηματοδοτήθηκε το κομμάτι: Νεκροταφείο Αχουρίων-Ψυγεία. Αλλά δεν έγινε τίποτα.
Από τη Διοίκηση Τσουκόπουλου ανοίχτηκε δρόμος μόνιμος 100 μέτρων, προσωρινός 200 μέτρων, προοπτική δρόμου 200 μέτρων με την αγορά του χτήματος Γιαννουλόπουλου 5 στρεμμάτων. Επαφίεται στο Δήμο να κάνει την ενοποίηση και ολοκλήρωση του έργου.
4. Χάραξη της Λεωφόρου Τεγέας, που θα συνδέει Οδό Σπάρτης με Επισκοπή.
Αλλά ας κόψουμε την πίτα των Τεγεατών και της Τεγέας. Ο Κλάριος Δίας χώρισε την Αρκαδία σε τρεις κλήρους. Εμείς τώρα πια, στα τέσσερα. Γιατί προστέθηκε και το τέταρτο κομμάτι, της Νότιας Παραλιακής Αρκαδίας. Μετά την περιπέτεια του Οδυσσέα και των συντρόφων του, οι Αρκάδες γνώρισαν και ερωτεύτηκαν τη θάλασσα. Μαζί με την περιπέτεια που τους έφερε σε όλο το γνωστό και άγνωστο κόσμο.

(κ. Παλυβού)
Θα ήταν παράλειψη να μην ευχαριστήσουμε τον πολιτευτή Αρκαδίας κ. Παναγιώτη Γιόκαρη, που μας τίμησε απόψε με την παρουσία του. Και την κυρία Παναγοπούλου Γεωργία, Νομαρχιακή Σύμβουλο.

( Δαλαμάγκας)
Παρακαλούμε τους εκπροσώπους της Εκκλησίας να συνεχίσουν την εκδήλωση με το τελετουργικό του κοψίματος της πίτας. Για τον τυχερό του νομίσματος της πίτας χορηγός ήταν και φέτος τα φροντιστήρια Γ. Κατσιγιάννη.
Το δώρο, ένα πολύτιμο βιβλίο, κέρδισε ο τυχερός της βραδιάς, ο παπα- Κυριάκος Δρακόπουλος. Η δεξίωση που ακολούθησε, με δαπάνες κυρίως του Τεγεατικού Συνδέσμου, κράτησε πάνω από μια ώρα και ήταν είναι μια σπάνια ευκαιρία «κοινωνικοποίησης» των Τεγεατών, αλλά και των φίλων της Τεγέας και της Αρκαδίας.
Μαιευτικά.

Άντε βρε «Σώκρατες»,
και τι δεν έκανες
με τη γραφίδα του Πλάτωνα.
Και ’γώ που σου δεόμουν επίμονα
να εκμαιεύσεις κάποτε
και το δικό μου έρωτα.
Να γράψεις και συ: Σ’ αγαπώ.
Να ξεβουλώσεις, έστω,
το μελανοδοχείο.
Να κρατήσεις στα δάχτυλά σου
τον κοντυλοφόρο. Τρομάρα σου!

Και τώρα πώς θα μπορέσεις;
Τώρα που σου λείπουν
και τα τρία δάχτυλα
του δεξιού σου χεριού.
Άντε να μουντζώσεις τη μοίρα μας
με τον αντίχειρα
και το μικρό δαχτυλάκι.
Και να γιορτάσουμε γενέθλια
στο μωρό που ποτέ δε γεννήθηκε,
ή σ’ έναν έρωτα
πτώμα 40 ετών.

Οι Πλατωνικοί Έρωτες, Σώκρατες,
είναι για τα χαρτιά.
Το πολύ πολύ,
για τις Γενικές Εξετάσεις.
Βαθμός από το 1 μέχρι το 20.

Εγώ σε μάθαινα απλή αριθμητική.
Τουλάχιστον, προσπαθούσα:
1+1 κάνουν δύο.
Και συ, αθεόφοβε, έμεινες στον «Άσσο».
Και ’γώ ξεφυλλίζω ακόμα
τα φύλλα της κίτρινης μαργαρίτας.
Μ’ αγαπά; Δε μ’ αγαπά;

(Αθήνα, 11-11-1994).
Μαιευτικά.

Άντε βρε «Σώκρατες»,
και τι δεν έκανες
με τη γραφίδα του Πλάτωνα.
Και ’γώ που σου δεόμουν επίμονα
να εκμαιεύσεις κάποτε
και το δικό μου έρωτα.
Να γράψεις και συ: Σ’ αγαπώ.
Να ξεβουλώσεις, έστω,
το μελανοδοχείο.
Να κρατήσεις στα δάχτυλά σου
τον κοντυλοφόρο. Τρομάρα σου!

Και τώρα πώς θα μπορέσεις;
Τώρα που σου λείπουν
και τα τρία δάχτυλα
του δεξιού σου χεριού.
Άντε να μουντζώσεις τη μοίρα μας
με τον αντίχειρα
και το μικρό δαχτυλάκι.
Και να γιορτάσουμε γενέθλια
στο μωρό που ποτέ δε γεννήθηκε,
ή σ’ έναν έρωτα
πτώμα 40 ετών.

Οι Πλατωνικοί Έρωτες, Σώκρατες,
είναι για τα χαρτιά.
Το πολύ πολύ,
για τις Γενικές Εξετάσεις.
Βαθμός από το 1 μέχρι το 20.

Εγώ σε μάθαινα απλή αριθμητική.
Τουλάχιστον, προσπαθούσα:
1+1 κάνουν δύο.
Και συ, αθεόφοβε, έμεινες στον «Άσσο».
Και ’γώ ξεφυλλίζω ακόμα
τα φύλλα της κίτρινης μαργαρίτας.
Μ’ αγαπά; Δε μ’ αγαπά;

(Αθήνα, 11-11-1994).
Αντίοχος,ο Μουσικός.

Αντιόχου Επιφανούς,του Μουσικού,
η αφάνεια
είναι πάντα παρούσα.
Δεν έχτισε αυτός
καλλιμάρμαρο το σχολείο.
Έστησε όμως τις πέτρινες βαθμίδες
μιας αλλιώτικης κλίμακας
που μας αφήνει ν’ ανεβούμε
και να τον αντικρίσουμε από πολύ σιμά.
Είχε αυτό το μαρμάρινο πρόσωπο
που δίνει την αιωνιότητα ενός
μνημείου στην καρδιά μας.
΄Αγαλμα σε καλλιμάρμαρο ναό.

Κέρκυρα,1986.
Άξιζε τον κόπο.
..........
Όταν συλλαβίζεις με τα μάτια σου
τους τέσσερις τοίχους του Γραφείου...
Τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια.
Να θυμάσαι πάντα πως
κάποιος άλλος ταξιδεύει
με τους χτύπους της καρδιάς σου.

Ίσως κάπου να συναντηθείτε.
Αλλά όμως μην ξεχνάς ποτέ
να υφαίνεις και να ξυφαίνεις
τον πέπλο των αναμνήσεων.

Ο κόσμος είναι και μικρός και μέγας,
όπως ήταν και τον καιρό
του μεγάλου Οδυσσέα.

Για τη Σχεδία της Επιστροφής
χρειάζεται μόνο
το μικρό δάσος
των ευγενών αισθημάτων.

Στη ρίζα του καθενός
μην ξεχάσεις να βάλεις
το δάκρυ της χαράς και του πόνου.

Και να θυμάσαι πάντα.
Άξιζε τον κόπο να γνωριστούμε.
Η γραφομηχανή
Η ανατροπή του δυναστικού καθεστώτος Ρουμανίας, μας έκανε μάρτυρες πλήθους εκπλήξεων. Ένα καθεστώς στημένο στο όνομα ενός ανύπαρκτου σοσιαλισμού. Σαν τις τόσες βαρβαρότητες, που γίνονται στο όνομα της ελευθερίας. Θα τον λέγαμε, λοιπόν, ονομαστικό ή, σολοικίζοντα και λιγάκι, ανυπαρκτό σοσιαλισμό. Το καλαμπόκι ήταν στα είδη «εν επαρκεία». Κάπου 200 κιλά ήταν η οικογενειακή μερίδα, κατά δήλωση του ετοιμοθάνατου δικτάτορα. Θα μπορούσαμε έτσι, προχωρώντας σε πολιτική ανάλυση, να υπολογίσουμε πόσα σπυριά αντιστοιχούν σε κάθε μέλος μιας Ρουμάνικης οικογένειας. Αλλά δεν το κάνουμε, γιατί προτιμάμε να αναφερθούμε στα πολύτιμα απαγορευμένα είδη (εν ανεπαρκεία, φυσικά).
Τέτοιο είδος, πολέμιο του καθεστώτος, ήταν η γραφομηχανή. Ο ιδιοκτήτης της έπρεπε να δηλώσει την κατοχή της (και φυσικά την αχρηστία της). Η Ρουμάνικη τηλεόραση το ανέφερε μεταξύ των ακροτήτων του καθεστώτος. Και είναι αλήθεια πως η πληροφόρηση (παραγωγή και διακίνηση ιδεών) με μέσο μια απλή γραφομηχανή είναι μηδενική. Με μια μόνη διαφορά: Ταξινομείται στα είδη που σχετίζονται με την πληροφόρηση, την επικοινωνία. Και η δυνατότητα πληροφόρησης είναι ουσία της δημοκρατίας.
Στην αρχαιότητα, στον 6ο αιώνα π. Χ., το αίτημα της δημοκρατίας κατά τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις ήταν αίτημα ισότητας στο δικαίωμα πληροφόρησης του συναθροισμένου λαού. Η δημοκρατία εκφραζόταν με τη δυνατότητα της πληροφόρησης. Η «Ισηγορία» επιβίωνε σαν ταυτόσημη με τη δημοκρατία έννοια. Και η γραφομηχανή ήταν απλώς μια σταγόνα πληροφόρησης, μια σταγόνα δημοκρατίας που δεν έπρεπε να κυλήσει στο χώμα.
Μια τόσο στεγνή γη, σαν τη Ρουμάνικη, μόνο με ποταμούς αίματος μπορούσε να αποκτήσει την ευφορία της Ελευθερίας. Και σήμερα ξαφνιάζονται και προβληματίζονται όσοι ήταν απληροφόρητοι και ανύποπτοι θεατές του τεκταινόμενου δράματος. Λες και ήταν απαγορευμένη η μηχανή σ’ ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.
«Κ. Ν. Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 1990).
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ»
(Τα κείμενα που ακολουθούν γράφτηκαν πριν λίγα χρόνια μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία από το γνωστό φιλόλογο, που τον είχαμε και εμείς δάσκαλο, Παναγιώτη Δαλαμάγκα. Τα παραθέτουμε μαζί με το δικό μας σκεπτικισμό. Πως, άλλοι «γράφουν» και άλλοι «μουτζουρώνουν». Έτσι για την επέτειο του πράγματος)
1. 28η Οκτωβρίου.
Με γέννησε πρόωρα
η λάσπη και το χιόνι.
Μεγάλωσα χωρίς θερμοκοιτίδα,
μέσα στην παγωμένη μήτρα
μιας Ηπειρώτισσας μάνας.
Ο ουρανός της δόξας είναι φτιαγμένος για άλλους.
Εγώ, θα κουβαλάω πάντα
το δικό μου βαρύ φορτίο.
Το πολύ πολύ να φτάσω
στις βουνοκορφές της Πίνδου.
Γιατί, είμαι το παιδί της στέρησης.
Είμαι το παιδί που θα ζήσει.

2. Λευκό χαρτί.
Πορευτήκαμε στο Μέτωπο
φορτωμένοι στους ώμους μας
το χρέος μιας ολόκληρης φυλής.
Τη μέρα του γυρισμού
κρατούσαμε στη χούφτα μας
ένα μικρό συμβόλαιο.

Κάποιοι άγνωστοι νέοι
μια παγερή νύχτα του Νοέμβρη
έβαλαν δυσανάγνωστη υπογραφή.

Το μελάνι ξεθώριασε.
Ένα λευκό χαρτί
περιμένει τη δική σας υπογραφή.
Με τα δικά σας χέρια.
Ε υ κ ρ ι ν ή. Ε υ α ν ά γ ν ω σ τ η.
Η ΕΥΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΩΝ
(Δέηση)
----------------------------
Ο πυρωμένος ήλιος μέθυσε
Τα Χαμομήλια του Κάμπου.
Παθιασμένα τα χείλη σου
Ανοιξαν και αποκοιμήθηκαν
Οι κόκκινες ρόγες των κερασιών.
Ανάμεσα στα μεστωμένα στάχια
Το κορμί σου δέεται
Για την ευφορία των καρπών της Γής.
Αυτή η τελετή δεν έχει Αρχή
Ούτε τέλος
(1993)
Eίμαστε ποιητές σημαίνει

Είμαστε ποιητές σημαίνει μένουμε,
σημαίνει συνεχίζουμε τον αγώνα,
εμπιστευόμαστε τη ζωή στους ικανούς
και νοιαζόμαστε για τις γυναίκες.

Σημαίνει πως δε φοβόμαστε
και η ζωή μας έγινε φιλική,
ο θάνατος γλυκύς.
Kάποτε, κι ο γιος σου θα μάθει.
----------------------------------

Κάποτε ο γιος σου θα μάθει
το κρέας που κουβαλούσε η γερμένη σου ράχη
και τα ματωμένα απ’ το προσκύνημα γόνατα.

Κάποτε ο γιος σου θα μάθει
πόσο πιο μικρότερος ήσουν απ’ αυτόν
καθώς έπαιζες πάντα το μικρό αρουραίο.

Κάποτε ο γιος σου θα μάθει
πως πρόδωσες εταίρους και ιδεολογία,
γιατί ήσουν ο πολιτικά αναλφάβητος.

Κάποτε ο γιος σου θα μάθει
πως είχες χάσει το μέτρο ζωής,
γιατί μπέρδεψες το μικρό σου ανάστημα.

Κάποτε ο γιος σου θα μάθει
πως ήσουν ξεχασμένο κάλπικο νόμισμα
στο βρώμικο συρτάρι του γυάλινου αχυρώνα.

Κάποτε κι ο γιος σου θα μάθει
πως δεν είχε πατέρα.
Γιατί εμείς.... το ξέρουμε από τώρα.

«Αρχίλοχος»
Α Κ Ε Φ Α Λ Ο Ν
΄Εστησαν το πανηγύρι στα Σπάτα
κι εδώ, ανάμεσα Μουσών και Παπαδιαμάντη
συνθλίβονται τα στέμφυλα
για να βγει και η τελευταία
σταγόνα του καλοκαιριού.
Τα λύματα στοιβάζονται
στο βρώμικο οικόπεδο.

Γ Ε Ν Ι Κ Α Ι Ε Ξ Ε Τ Α Σ Ε Ι Σ Ε.Π.Ε.

Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης,
το Σχολείο και,
Κ α λ ή Σ χ ο λ ι κ ή Χ ρ ο ν ι ά.

Σεπτέμβρης,1993.
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΕΙΜΕΝΟΓΡΑΦΙΑ
Ανάθεμα

(από το Γεροπλάτανο, στου Στρίγκου)

Από τη μονιά των αγριμιών,
από τα φαράγγια της Αταλάντης,
των Κολοκοτρωναίων το Αρκουδόρεμα
και τα μετερίζια της κλεφτουριάς
μ’ έφερε στον Κάμπο και με φύτεψε
το μυτερό ράμφος ενός Αγριοκόσσυφα.

Μαζί τραγουδήσαμε τη Μεγάλη Μέρα της Λευτεριάς.

Κι από τότε,
αντικρίζω πρώτος τον ήλιο κάθε μέρα
και μετρώ τη μοίρα και τ’ ανάστημα
των τιποτένιων της ματαιότητας.
Από τα φύλλα μου πέρασε ο ψίθυρος
των παιδιών του Κρυφού Σχολειού και
στο μαυρισμένο κορμί μου αποτυπώθηκε
η αγριότητα των ορδών του Ιμπραήμ.

Περασμένα, ξεχασμένα.
Γιατί,
αυτό που μου καίει τα σπλάχνα είναι
η τσιμεντένια αλυσίδα, που μου φόρεσαν
οι σκλαβωμένοι ανελεύθεροι
αυτού του τόπου.
Και κείνα τα σίδερα, που τα λένε καθίσματα.

Π’ ανάθεμά τους.

Παναγιώτης Φ. Δαλαμάγκας
Απόσπασμα μαθήματος.

(Η ποίηση είναι)

Η ποίηση είναι πορεία
με τα μάτια της ψυχής.
Το μικρό παιδί του τυφλού Τειρεσία.

Διαρκής σταδιοδρομία
στον κόσμο της καρδιάς.
Χωρίς το φόβο κριτών
και Ελλανοδίκου Επιτροπής.

Μια ανοδική πορεία
από τη φύση των ζώων
στον κόσμο του ανθρώπου.

Έκσταση.

Η ποίηση είναι ατέλειωτη εκδρομή
με τα μάτια της ψυχής.

Τελικά,

Είναι ελευθερία.
(16-10-1995)
Ι Κ Ε Σ Ι Α

Πεσών
λίσσαιο Διδάσκαλον,
ω διδάσκαλε,
η δε άφεσις ου ραδία.
Πηρός γαρ ων τον νουν
τυφλούς μαθητάς εποίεις.

«Αντίδωρον», 30-6-1997

Παναγιώτης Φ. Δαλαμάγκας
ΤΕΓΕΑΤΙΚΑ ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΑ
«Βεσπασιανισμός»
-------------------
«Και ο Τεγεατικός τι θα κερδίσει;». Κουβέντα κάποιου τελώνη του Τεγεατικού. Κερδώος Ερμής έγινε το έμβλημά μας, για να δηλώνουμε ξεδιάντροπα την ταυτότητα ενός συλλόγου. Εκεί κατάντησε ο Τεγεατικός. Για να μας θυμίσει και πάλι τη δεκαετία του 1980. Τότε Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας μιλούσε για το «μαγαζί» του Τεγεατικού Συνδέσμου. Και η αναφορά του ήταν ευθέως στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Τεγέας.Μιλάμε για συμπεριφορά παρακμής, όταν ένας σύλλογος κατ’ επίφαση κοινωφελής απαντά με ερώτημα στη συνετή και πλουσιοπάροχη προσφορά στην Τεγέα και την Αρκαδία από το δραστήριο και συνεχώς αναβαπτιζόμενο Αρκαδικό
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ.

Τιμάμε τους δασκάλους της Τεγέας,
τους ακούραστους εργάτες της παιδείας και του πολιτισμού.
Αυτούς που φώτισαν τα σκοτεινά μονοπάτια της ζωής μας,
κατηύθυναν τα πρώτα αβέβαια βήματά μας
και διεύρυναν τους πνευματικούς μας ορίζοντες.
ΑΡΚΑΔΙΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
«ΕΡΑΤΩ», το δέντρο του Ήλιου.
------------------------
Η κορυφή του Βορείου Όρους εντάσσεται στα λεγόμενα «ΙΕΡΑ ΚΟΡΥΦΗΣ». Τα συναντάμε και στο Μινωικό Πολιτισμό της Κρήτης. Αλλά και τα ανάκτορα των Μυκηναίωνν Βασιλέων βρίσκονται σε μια κορυφή μικρού όρους και έχουν λατρευτικό χαρακτήρα.
Έτσι η «Άκρα Πόλις»(Ακρόπολις) της πρώιμης αρχαιότητας(των αρχαϊκών και κλασικών χρόνων) που μετασχηματίζεται σε ακρόπολη, διατηρεί τον παλιό ιερό λατρευτικό χαρακτήρα της. Γι’ αυτό και η «Τεγέα των Δημοτών»(η Τεγέα των εννέα δήμων) είχε σαν θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο το λόφο του Κλαρίου Διός (το σημερινό λόφο του Αγίου Σώστη), όπου οι «πολλοί των βωμών» (Παυσαν. VIII, 53,9). «Το δε χωρίον το υψηλόν, εφ’ ού και οι βωμοί Τεγεάταις εισίν οι πολλοί». Και επομένως ο ίδιος λόφος («χωρίον υψηλόν») αποτελεί την πρώιμη Ακρόπολη της Αρχαίας Τεγέας.Οι Αϊ-Λιάδες των Αρκαδικών Βουνών αποτελούν τα νεώτερα «Ιερά Κορυφής» και προβάλλονται ως χαρακτηριστικά του Αρκαδικού τοπίου.
Η Αρχαία Τεγέα των ιστορικών χρόνων αποτελούσε το γνησιότερο περιβαλλοντικό χαρακτηριστικό της Αρκαδίας που στα χρόνια του Ηροδότου προσομοιάζεται με ορχήστρα. Μπορεί να την οριοθετήσουμε προσθέτοντας Τεγέα, Τρίπολη, Κορύθιο, Βέρβαινα, Δολιανά, Σκιρίτιδα.
Με σώμα την Ορχήστρα των Αρκαδικών Ορέων που περιβάλλουν το αρχαίο Τεγεατικό Πεδίο, διαμορφώνεται σήμερα μια νέα «Πολιτισμική Ενότητα» αποτελούμενη από οκτώ «Καποδιστριακούς Δήμους» ( Τεγέας, Τριπόλεως, Κορυθίου, Μαντινείας, Σκιρίτιδας Τρικολώνων, Βαλτετσίου και Βόρειας Κυνουρίας). Η ενότητα του «Κλαρίου Διός».
Η κορυφή του Βορείου Όρους με σύνεση, μεθοδικότητα, πόνο, πίστη και αγάπη διαμορφώνεται βραδέως και ασφαλώς σε ένα σύγχρονο «Σχολείο Τοπικής Ιστορίας». Από το Βόρειο Όρος φαίνονται καθαρά οι οκτώ «Δήμοι του Κλαρίου Διός». Και, δυτικά, οι κορυφογραμμές της Μεγαλοπολίτιδος, με τους «Δήμους του Λυκαίου Διός». Από το ίδιο Ιερό Κορυφής προσδιορίζεται (οριοθετείται) βόρεια η «Αρκαδία των Βράχων» και, νότια, τμήμα της Κυνουρίας, η «Αρκαδία της Θάλασσας».
Η Δρυς (βαλανιδιά) είναι το ιερό φυτό που τρέφει τους Αρκάδες (βαλανηφάγους, κατά το χρησμό των Δελφών). Και σύμφωνα με μια ντόπια παράδοση, που επιβιώνει μέχρι τις μέρες μας, το Βόρειο Όρος ήταν γεμάτο νερά και δένδρα. Στην κορυφή του δέσποζε για πάρα πολλούς αιώνες η Μεγάλη Δρυς (βαλανιδιά). Οι ακτίνες του Ήλιου άγγιζαν πρώτα τα ψηλά κλαδιά του μεγάλου δένδρου και καθρεφτίζονταν στο Λειμώνα της Τεγέας, στους πρόποδες του όρους, όπου άπλωνε ερωτικά το υδάτινο σώμα του ο Αλφειός. Στις όχθες και στο διάφανο καθρέφτη του έπαιζε τα ερωτικά της παιχνίδια η ωραία νύφη Αρέθουσα.
Ο Αρκάδας, γιος του Δία και της Καλλιστώς, ανέβαινε στο βουνό. Εκεί συνάντησε και ερωτεύθηκε τη (δρυάδα) νύφη Ερατώ. Η Ερατώ ανταπέδωσε τον έρωτά του, έγινε νόμιμη γυναίκα του, τον ακολούθησε στο παλάτι, κοιμήθηκε μαζί του και του χάρισε τους τρεις γιους, στους οποίους ο Δίας κλήρωσε (μοίρασε) την Αρκαδία, στο λόφο του Κλαρίου Διός.
Η Ερατώ, όπως και όλες οι δρυάδες νύφες, δεν ήταν αθάνατη. Τη σκότωσε μαζί με το μεγάλο δένδρο ο μεθυσμένος άρχοντας του κάμπου. Μεθυσμένος με το παλιό κρασί των αμπελιών και τρελός από χαρά για τη μεγάλη σοδιά των σταφυλιών έστειλε τα ζώα του και τους πολλούς υποταχτικούς του. Έκοψαν κομμάτια τη μεγάλη βαλανιδιά, τη φόρτωσαν και την κουβάλησαν στην πολιτεία του κάμπου. Τα έμπειρα χέρια των μαστόρων έφτιαξαν καλοδουλεμένα βαγένια που τα γέμισαν με το χυμό των σταφυλιών.
Κι ο άρχοντας περίμενε το καλό κρασί που δε βγήκε ποτέ. Τα βαρέλια έβγαλαν φαρμακερό ξύδι που μόλυνε όλο τον τόπο γύρω και έφερε τη συφορά. Κακό τέλος είχε και ο ασεβής άρχοντας. Γιατί μαζί με το δένδρο είχε σκοτώσει και τη Μητέρα των Αρκάδων, την ωραία νύφη Ερατώ.
Έτσι τότε μαζί με ολόκληρη τη σπορά του άρχοντα χάθηκε και η Μικρή Πολιτεία. Αλλά και η τελευταία μικρή πολιτεία, το Γαρούνι, είχε την ίδια σκληρή μοίρα. Χάθηκαν παντελώς σπίτια, ζώα, άνθρωποι και έγιναν ένας απέραντος αμπελώνας για να θυμίζουν το μεθυσμένο «μητροκτόνο».
Χρόνια οι άνθρωποι νόμιζαν πως άκουγαν το θρήνο της Ερατώς, αλλά άκουγαν το κλάμα της αγαπημένης νύφης του Πάνα, της Πίτυος (Πεύκης). Εκεί, στο ίδιο βουνό, ο τρελά ερωτευμένος μαζί της Βορέας, τρελός από ζήλια καθώς την είδε να ερωτοτροπεί με το Θεό των Αρκάδων ποιμένων Πάνα, φύσηξε ορμητικά, την περέσυρε και τη σκότωσε στα βράχια των απέναντι βουνών. Από το σώμα και το αίμα της η Γη έκανε να φυτρώσει το ομώνυμο δένδρο(Πίτυς=Πεύκη) που από τα κοφτερά φύλλα του ακούγεται με το φύσημα του αέρα ο θρήνος της νύφης και η τρυφερή μελωδία της σύριγγας(φλογέρας) του ερωτευμένου θεού Πάνα.
Με τον καιρό χάθηκαν όλα τα δένδρα του βουνού. Έφυγαν τα νερά και στέρεψαν οι βρύσες. Χάθηκαν οι δρυάδες των βουνών και οι νύφες του Τεγεατικού Λειμώνα. Ακόμα και η ωραία νύφη Αρέθουσα σταμάτησε τους ερωτικούς της χορούς πάνω στα νερά του Αλφειού και κρύφτηκε τρομαγμένη στο άνοιγμα της Μεγάλης Σπηλιάς.
Ο τρελά ερωτευμένος Αλφειός άρχισε να την αναζητά. Κατέβηκε κάτω από το Βόρειο Όρος και έφτασε στην Ασέα. Αλλά και εκεί δεν τη βρήκε. Ξανακατέβηκε στη γη και έφτασε στις Πηγές της Μεγαλοπολίτιδας. Αλλά πουθενά η Αρέθουσα. Τότε άρχισε το μακρύ του ταξίδι αναζητώντας την Αρέθουσα.Πέρασε κοντά στη γη της Πίσας και δίπλα από το Ιερό της Ολυμπίας και έφτασε πέρα από το επίνειο των Ηλείων Κηλλήνη. Αλλά και η Αδριατική Θάλασσα δεν ανάκοψε το δρόμο του. Πέρασε κάτω από ένα τόσο μεγάλο και ταραγμένο πέλαγος και σταμάτησε έξω από τις Συρακούσες. Εκεί, στο μικρό νησάκι της Ορτυγίας (:ορτυκιού, τριγόνας), αναγνώρισε το σώμα της αγαπημένης του νύφης που κουρασμένη είχε μεταμορφωθεί πια σε μια όμορφη πηγή.Την περήφημη και στις μέρες μας πηγή Αρέθουσα των Συρακουσών.Σμίγει μαζί της και προσπαθεί να την πείσει να ξαναγυρίσει στην Αρκαδική Γη, στον όμορφο Τεγεατικό Λειμώνα.
Κάποτε κάποιοι αναίσθητοι άνθρωποι έκοψαν το κορμί του ερωτευμένου Αλφειού και το έσπρωξαν προς το Κορύθιο, την Ανατολική πλευρά του Αρκαδικού Πεδίου. Αλλά αυτός, όπως και στα παλιά ευτυχισμένα χρόνια, βρίσκει τρόπο να περνά κάτω από τη γη και να φτάνει στην αγαπημένη του. Ο ταξιδιώτης Παυσανίας ομολογεί ότι ο Αλφειός ακόμα αγαπά την Αρέθουσα.(Παυσ. VII.23, 2: καθότι έχει επί τω Αλφειώ λόγος Αρεθούσης έτι εράν αυτόν). Αλλά και οι σημερινοί ταξιδιώτες στις Συρακούσες, όταν περνούν την πέτρινη γέφυρα που οδηγεί στην Ορτυγία, βλέπουν να καθρεφτίζεται στα νερά της Αρέθουσας το πρόσωπο του Αλφειού και της Αρκαδίας.Και τα παράξενα φυτά που φυτρώνουν κάποτε στο υδάτινο κορμί της είναι αποκλειστικά φυτά της μητρικής Αρκαδικής γης.
Οι νεώτεροι Αρκάδες από ευγνωμοσύνη στο αιώνιο ποτάμι ξαναφτιάχνουν τον Τεγεατικό Λειμώνα(αρχίζοντας με τον Ταμιευτήρα, μια όμορφη μικρή λίμνη) στο παλιό Μανθουρικό Πεδίο της Τεγέας. Θέλουν να της ξαναδώσουν το παλιό της όνομα, «ΚΑΛΛΙΣΤΩ Η ΑΡΕΘΟΥΣΑ», δηλ. η όμορφη νύφη που αρδεύει., ποτίζει.
Στην κορυφή του Βορείου Όρους, εραστές της παράδοσης και του τόπου, ο όμιλος «ΕΡΑΤΩ», φτιάχνουν δίπλα στο «Ιερο Κορυφής» του Προφήτη Ηλία ένα μικρό ταμιευτήρα νερού.Για τα πουλιά, τα δένδρα και τους ανθρώπους. Γιά να φυτευτούν και πάλι βαλανιδιές. Να θεριέψουν και να ξανάρθουν οι Δρυάδες. Κι ανάμεσά τους η μικρή Ερατώ. Για να ερωτευτεί και πάλι ένα νέο Αρκάδα και να σπείρει μαζί του το νέο κόσμο της Αρκαδίας.
Αυτός είναι ένας πολιτισμένος τρόπος για να εξαλείψεις το «Άγος» του υβριστή άρχοντα που έκοψε το Μεγάλο Δένδρο και σκότωσε την ωραία νύφη Ερατώ. Το Άγος του «Μητροκτόνου» των Αρκάδων.
Δεν είμαστε οι πρώτοι, αλλά νομίζουμε πως είμαστε ευγενείς και πολιτισμένοι. Οι αρχαίοι Τεγεάτες προσπαθούσαν να εξιλεώσουν το Βορρά και να λυτρωθούν από την ξηρασία με ανθρωποθυσία νεαρών παιδιών. Ο Παυσανίας διασώζει τελετουργικό που σχετίζεται με τα παιδιά του Τεγεάτη Σκέφρο (=κατάξερο) και Λειμώνα(=υγρό). Η ιέρεια κυνηγά να σκοτώσει το Λειμώνα, γιατί αυτός είχε νωρίτερα σκοτώσει τον Σκέφρο(αφήγηση Παυσανία), σύμβολο της βλάστησης που καταστρέφεται από την ξηρασία.Η τελετή αυτή ερμηνεύεται ως κατάλοιπο τελετουργικού ανθρωποθυσιών. Εδώ έχουμε τη συμβολική σφαγή του θύματος.
Αλλά και το μικρό παιδί που ήταν ταμένο(μέχρι τουλάχιστον τα χρόνια του Παυσανάι,το τέλος του 2ου αι. μ.Χ., ) να υπηρετήσει κάποιο χρόνο ως ιερέας στο Ναό της Αλέας στην Τεγέα, φαίνεται σαν προσφορά αναίμακτης θυσίας ή υποκατάστατο ανθρωποθυσίας. Σαν τα τάματα των γιαγιάδων μας, που εντυναν τα παιδιά μαύρα καλογερικά ρούχα, χωρίς όμως και να τα στέλνουν καλόγερους στο μοναστήρι.
Ο Υπερίωνας Ήλιος εξακολουθεί και τώρα, περνώντας πάνω από το Τεγεατικό Παδίο, να καλημερίζει με τις ακτίνες του τους ανθρώπους του Κάμπου.Στην Οδύσσεια ο Υπερίωνας Ήλιος ανατέλλει και καμαρώνει τις γελάδες του στο μυθικό του νησί. Δεν ξέρουμε αν στις ράχες και τα πόδια του δικού μας βουνού έβοσκαν τα Βόδια του Ήλιου. Όμως το αιώνιο παιχνίδι της ιστορίας θέλησε, ώστε το «καταραμένο» βουνό των Αρκάδων να πάρει το παράξενο όνομα Γκράβαρης. Η λέξη έφτασε από τα σλαβικά όπου το θηλυκό όνομα KRAVA σημαίνει αγελάδα, και το αρσενικό kravar σημαίνει αγελαδάρης.
Ποιος ξέρει! Ίσως μαζί με τον Τεγεατικό Λειμώνα να ξαναγυρίσουν τα «Βόδια του Ηλιου» στο Βόρειο Όρος και ο Αγελαδάρης στις πλαγιές και τους πρόποδες του ευλογημένου και ευτυχισμένου πια βουνού. Ίσως! Για τους μεγάλους. Αλλά σίγουρα στις όμορφες ιστορίες μιας ευτυχισμένης γενιάς. Των μικρών παιδιών της Τεγέας.
Παναγιώτης Φ. Δαλαμάγκας
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ»
(Τα κείμενα που ακολουθούν γράφτηκαν πριν λίγα χρόνια μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία από το γνωστό φιλόλογο, που τον είχαμε και εμείς δάσκαλο, Παναγιώτη Δαλαμάγκα. Τα παραθέτουμε μαζί με το δικό μας σκεπτικισμό. Πως, άλλοι «γράφουν» και άλλοι «μουτζουρώνουν». Έτσι για την επέτειο του πράγματος)
1. 28η Οκτωβρίου.
Με γέννησε πρόωρα
η λάσπη και το χιόνι.
Μεγάλωσα χωρίς θερμοκοιτίδα,
μέσα στην παγωμένη μήτρα
μιας Ηπειρώτισσας μάνας.
Ο ουρανός της δόξας είναι φτιαγμένος για άλλους.
Εγώ, θα κουβαλάω πάντα
το δικό μου βαρύ φορτίο.
Το πολύ πολύ να φτάσω
στις βουνοκορφές της Πίνδου.
Γιατί, είμαι το παιδί της στέρησης.
Είμαι το παιδί που θα ζήσει.

2. Λευκό χαρτί.
Πορευτήκαμε στο Μέτωπο
φορτωμένοι στους ώμους μας
το χρέος μιας ολόκληρης φυλής.
Τη μέρα του γυρισμού
κρατούσαμε στη χούφτα μας
ένα μικρό συμβόλαιο.

Κάποιοι άγνωστοι νέοι
μια παγερή νύχτα του Νοέμβρη
έβαλαν δυσανάγνωστη υπογραφή.

Το μελάνι ξεθώριασε.
Ένα λευκό χαρτί
περιμένει τη δική σας υπογραφή.
Με τα δικά σας χέρια.
Ε υ κ ρ ι ν ή. Ε υ α ν ά γ ν ω σ τ η.

14.12.06

ARETHΟUSA - ΑΡΕΘΟΥΣΑ.
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
ΦΥΣΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
Κ Α Τ Α Σ Τ Α Τ Ι Κ Ο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΕΠΩΝΥΜΙΑ, ΕΔΡΑ, ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ.
Άρθρο 1ο. Ιδρύεται πολιτιστικό και περιβαλλοντικό κοινωφελές σωματείο των «ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΤΕΓΕΑΤΙΚΟΥ ΛΕΙΜΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ ΤΟΥ ΑΛΦΕΙΟΥ», υπό την ιερή σκέπη και προστασία του Αγίου Θύρσου και της Αγίας Άννας, με την επωνυμία «ΑΡΕΘΟΥΣΑ» και έδρα το ΔΗΜΟ ΤΕΓΕΑΣ Αρκαδίας.
Άρθρο 2ο. Σκοπός του σωματείου είναι:
1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος της Αρκαδίας και ειδικότερα της Κοιλάδας του Αλφειού, του Μανθουρικού Πεδίου, της Λίμνης και Παραλίμνιας Ζώνης της Τεγέας και της περιβάλλουσας το Τεγεατικό Πεδίο Ορχήστρας των Αρκαδικών Βουνών και, γενικότερα, η προαγωγή της Παιδείας.
2. Η δημιουργία και ενίσχυση της περιβαλλοντικής συνείδησης των κατοίκων της Τεγέας και των Δήμων του Κεντρικού Αρκαδικού Οροπεδίου.
3. Η καθοιονδήποτε τρόπο προβολή, προστασία και ανάδειξη των ορέων που το περιβάλλουν, της χλωρίδας και πανίδας τους. ως στοιχείων ταυτότητας της Αρκαδίας.
4. Η έρευνα, μελέτη, διατήρηση και διάδοση της Αρκαδικής ιστορίας και παράδοσης. Η διατήρηση και προβολή των φυσικών και πολιτιστικών αξιών και της ιερότητας του χώρου της Αρκαδίας και της Αρκαδικής Φύσης ως επιγείου παραδείσου και ως πανανθρώπινου συμβόλου πολιτισμού. και αιωνίου ιερού Ελληνικού και παγκόσμιου προσκυνήματος.
5. Η ανάδειξη της ειδικής σχέσης της Αρκαδίας με τους αγώνες ελευθερίας των Αρκάδων και των Ελλήνων, την προβολή της ως Κοινής Εστίας των Αρκάδων όλου του κόσμου και ως Λίκνου της Αρκαδίας των Ελευθέρων.
6. Η βελτίωση της ποιότητας ζωής στην Τεγέα και την Αρκαδία, η καλλιέργεια της «Ιδέας του Τεγεατισμού», ως έκφρασης αγωνιστικότητας, προόδου, συνεργασίας, αλληλεγγύης και αγάπης στη φύση, την τέχνη και τον άνθρωπο και του «Αρκαδισμού» ως έκφρασης αυτόκλητης θυσίας των ελευθέρων, και αγάπης στο φυσικό, ανθρώπινο και ανθρωπογενές περιβάλλον.
7. Η προαγωγή της Επιστημονικής Περιβαλλοντικής και Πολιτιστικής Έρευνας.
8. Η στήριξη των δραστηριοτήτων των πολιτιστικών και παραγωγικών φορέων του «Δήμου Τεγεατών» και των άλλων Αρκαδικών Δήμων.
9. Η συντήρηση και αναβίωση της «Λεωφόρου των Λακεδαιμονίων».
10. Η καθιέρωση, οργάνωση και πανελλήνια προβολή εκδηλώσεων στην Κοιλάδα του Αλφειού, το Βόρειο Όρος και το Όρος του Πανός, στη Λίμνη και Παραλίμνια Ζώνη, στο οικολογικό και πολιτιστικό Πάρκο της Αγίας Άννας και στο Λόφο του Κλαρίου Διός, στο Όρος των Δρυάδων, το Ναό του Οδυσσέα και αλλαχού.
11. Η καθιέρωση του «ΝΟΣΤΟΥ» και του «Χορού της Αρέθουσας» ως έκφρασης φιλότητας, παντοτινής αγάπης και έρωτος προς την Πατρίδα, την Αρκαδική φύση και τον άνθρωπο.
12. Η καθιέρωση της 1ης Σεπτεμβρίου ως «Ημέρας του Φυσικού Περιβάλλοντος» κατά την «Πατριαρχική Απόδειξη» και απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
13. Η καθιέρωση της «Πορείας των Δισχιλίων» και άλλων συναφών αθλητικών εκδηλώσεων.
14. Η επανίδρυση του «Βωμού-Θρόνου» του Κλαρίου Διός
15. Η δημιουργία του «Μουσείου Φυσικής Ιστορίας ,Ταμιευτήρα και Λίμνης Τάκας» και του «Μνημείου Αερόπης-Αφνειού Άρεως», ως Μνημείου Ειρήνης και συμβόλου της αναγεννημένης Λίμνης Τάκας.
16. Η συμβολή στη δημιουργία του «ΚΟΙΝΟΥ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ».
Άρθρο 3ο. Για την πραγματοποίηση των παραπάνω σκοπών το Σωματείο:
1. Συνεργάζεται με πρόσωπα, φορείς, ιδρύματα ή σωματεία της Ελλάδας και του Εξωτερικού, που έχουν σχέση με τους σκοπούς του.
2. Καταρτίζει από μέλη και συνεργάτες του ομάδες εργασίας για την έρευνα και μελέτη των ειδικών τομέων των δραστηριοτήτων του δημιουργώντας και αυτοδιαχειριζόμενους αυτόνομους επώνυμους Ομίλους, όπως:«ΟΜΙΛΟΣ ΕΡΑΤΩ» (Κανδάλου-Β. Όρους), «ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΑΣ»(Γαρουνίου), «ΙΠΠΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ» (Μανθυρέας-Σκιρίτιδας), «ΑΛΦΕΙΟΥ» (Κοιλάδα Σαρανταπόταμου), «ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ» (Καμαρίου), «ΚΝΑΚΕΑΤΙΔΟΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ» (Βερβαίνων- Δολιανών- Μαυρικίου), «ΠΑΝΟΣ» ( Ριζών- Μαγούλας- Λιθοβουνίων), «ΔΡΥΑΔΩΝ» (Βουνού-Ευάνδρου-Παλλαντίου), «ΑΘΗΝΑΣ ΣΩΤΕΙΡΑΣ» (Περιοχή ομωνύμου Ναού).
Κάθε Όμιλος με 20 τουλάχιστον μέλη, οργανώνεται, κατά τη βούληση των μελών του, σύμφωνα με τους στόχους και το λειτουργικό σχήμα αυτού του Καταστατικού.
3. Πραγματοποιεί κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις (πορείες, προσκυνήματα, διαλέξεις, συζητήσεις, προβολές, παρουσιάσεις επιτεύξεων των επιστημονικών και καλλιτεχνικών τμημάτων ή μελών του, εκθέσεις, διαδρομές, εκδρομές, κ.λ.π. ) και αναπτύσσει ποικίλες δραστηριότητες ( εκδίδει διάφορα έντυπα και δημοσιεύει στον ημερήσιο, περιοδικό και ηλεκτρονικό τύπο κ.ά. ).
4. Δημιουργεί εντευκτήρια, βιβλιοθήκες, αναγνωστήρια και συλλογές παραδοσιακών και φυσικών αντικειμένων αξίων διατήρησης και μελέτης
5. Προστατεύει, συντηρεί και προβάλλει τα φυσικά και πολιτιστικά μνημεία των οικισμών της αρχαίας, μεσαιωνικής και νεότερης Αρκαδίας.
6. Συλλέγει, κατατάσσει και αξιοποιεί παντός είδους πνευματικά δημιουργήματα των Τεγεατών ή φίλων ερευνητών του Αρκαδικού χώρου δημιουργώντας το «Αρχείο του Κοινού των Αρκάδων» και ιδρύει παντοειδή αθλητικά και καλλιτεχνικά τμήματα.
7. Δημιουργεί από μέλη του σ’ οποιαδήποτε πόλη της Ελλάδας ή του Εξωτερικού, που συνδέεται κατά την κοινά αποδεκτή παράδοση και ιστορία με την Αρκαδία, τοπικούς αυτόνομους Συνδέσμους σύμφωνους με τους σκοπούς και τη διάρθρωση αυτού του καταστατικού.
8. Αναπτύσσει κάθε δυνατή και νόμιμη δραστηριότητα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
ΜΕΛΗ.
Άρθρο 4ο. Μέλη της «ΑΡΕΘΟΥΣΑΣ» εγγράφονται Τεγεάτες, οι απανταχού του κόσμου Αρκάδες και φίλοι της Αρκαδικής Φύσης και Πολιτισμού, αρκεί να αποδέχονται αυτό το καταστατικό.